GROENST #23; Van het land

Moet je nou toch eens zien wat een lekkere, zaterdagse fietstocht langs mooie landweggetjes oplevert. Een blos op m'n wangen. 30 kilometer in de benen. Wel iets ondersteund......maar toch...ze staan er wel weer bij op de teller. En verder: een paar smileys op onze geocachepagina, bij een van de caches een paar handen vol walnoten en een paar glimmende kastanjes (ik kan ze nooit katen liggen, is dat het kind in mij? De kleine Tillie?) Nog  een paar maïskolven die bij het oogsten langs de kant van de weg zijn blijven liggen. Een zak vol met goudrenetten - dat wordt een appeltaart volgende week - en dan heb ik die prachtige oranje pompoen nog laten liggen.  Maandag nog naar even een paar cent pinnen en weer even die kant op fietsen voor we weer naar huis gaan.

GROENST #22 D'ruitdaging

Oktober, de maand van de D'ruitdaging. Vorig jaar deed ik mee en ben toen best wel aan het ontspullen geweest. En nu?? We hebben 4 oude mobiele telefoons onder het stof vandaan gehaald en gisteren ingeleverd bij een inzamelpunt voor een goed doel. Ik koos voor cliniclowns. Ik heb wel wat met cliniclowns. Zelf deed ik ooit een cursus voor contactclown. Net zoiets.......heel bijzonder om te doen! Om te zien wat een rode neus kan doen in het leven van een mens met ernstige beperkingen of in een ver gevorderd stadium van dementie. Mooi om een glimlach te krijgen als reactie. M'n clownspak en m'n rode neus gaan er voorlopig nog niet uit, ook al liggen ze een beetje te verstoffen op zolder! 

Een andere opdracht: 50 dubbele, slechte, wazige, niet nodige, digitale foto's verwijderen. De eerste 50 van m'n laptop zijn weg, maar ik kan nog wel even. Het vervelende is wel dat ik om de zoveel tijd m'n bestanden opsla op een externe harde schijf.....en ja om die helemaal door te nemen. Ik neem me nu voor om, voordat ik weer ga backuppen, eerst de mappen doorneem om te kijken wat weg kan. M'n telefoon is ook opgeschoond. Dus dat geeft weer wat ruimte

Maar de andere 2 opdrachten van deze maand.......de badkamer in om overtollige shampoos en douchegellen te verwijderen. Dat hoef ik niet meer te doen, want daar is het(op mijn plankje tenminste) zeer minimalistisch! En m'n ondergoedla......idem dito. Ik ben heel benieuwd of ik er de rest van de maand ook zo makkelijk afkom. Soms denk ik dat het allemaal niet zoveel effect heeft, het ontrommelen.......maar zo'n uitdagingsmaand werpt er weer een ander, positief licht op en daar ben ik dan wel weer heel blij mee!

GROENER #21 Hoya

Zo'n 45 jaar geleden ging manlief verhuizen van z'n ene kostadres naar het andere. Van mijn moederlief kreeg hij een stekje mee van een hoyaplant. Een wasbloem. Moederlief had ontzettend GROENE vingers en stekte de ene plant na de andere. Zo ook de hoya die manlief meekreeg.
Toen wij gingen trouwen en ons eigen flatje gingen inrichten kreeg de hoya ook een plekje. En een stekje van het stekje ging mee naar het klaslokaal van manlief.
Zo door de jaren heen bloeide die best wel eens een keer. Zelfs zo uitbundig, dat de bijen naar binnen vlogen om de honing uit de wasbloemetjes te halen.
Jaren lang hadden we een nooit meer bloeiende hoya, maar wegdoen.......dat ging natuurlijk niet.
Een paar jaar geleden hebben we de 'de oude' (hoe oud weten we niet meer) flink gesnoeid, nieuwe aarde gegeven en boven neergezet. Het gesnoeide werden natuurlijk stekjes......inmiddels zijn er al aardig wat familieleden van een erfstukje voorzien en zelf hebben de vensterbank vol staan met alleen maar hoya, hoya en hoya. En dan zitten we in de nazomer, in de bijna herfst en dan komen er ineens, aan 'de oude'  maar ook aan 1 van de nieuwe heel kleine knopjes aanzetten. En boven.............boven is 1 van die kleine knopjes vandaag helemaal uitgekomen en kunnen we genieten van eindelijk weer eens een echte wasbloem. Ik heb dus ook wel een beetje GROENE vingers! Jammer dat de bijtjes gevlogen zijn......anders kwamen ze vast wel even binnen koekeloeren.

GROENST #20 lospeuteren

Even een kleine update over mijn minimaliseer/ontspullen/ontrommelen/consuminderen proces......

Een echte minimaliseerder zal ik nooit worden, want daarvoor ben ik toch teveel aan gezelligheid en kleur gehecht. Maar het mag gezegd worden, ik heb al wel veel minder rommeltjes in de kamer staan dan vroeger en toch.................de tafel ligt soms vol met diverse schriftjes om in te schrijven, tekenen, knutselen, handletteren, meerdere kleurboeken om in te kleuren, stiften en kleurpotloden in allerlei soorten en maten. Dat doe ik mezelf dan toch maar aan. En hoe ik ook mijn best doe om niet te snel spullen te kopen die ik nodig denk te hebben.....ons huis slibt best makkelijk weer dicht met allerlei tijdschriften die we krijgen om te lezen. (gezellig, daar hou ik van en ze komen vanzelf weer bij het oud papier voor het goede doel{maar ja, ik moet ze dan nog wel allemaal doorbladeren}) een zak vol appels (heerlijk voor appeltaart {slecht voor m'n lijn} appelmoes {help, we hebben nog maar een heel klein diepvriesje} en dat moet ook nog wel allemaal gemaakt worden) Een dikke doos vol met katoen en vulling (om breiboezems te laten breien, die gaan er dan vanzelf wel weer uit) maar toch.....het moet wel weer een plekje en ik brei zelf natuurlijk ook heel dapper mee, wat me nu al weer een breiarm (soort tennisarm) op heeft geleverd.

Zo af en toe gaat er ook wel eens wat uit. Onlangs een tas vol naar de kringloop en er staat al weer een nieuwe tas klaar. Een zak voor de container van het Leger des Heils met niet gebruikte lakens. En het lukt me zelfs om emotionele lijm los te peuteren en herinneringen aan m'n ouders weg te geven. Maar ja, dan komt er een lieve neef met echte boldoot eau de cologne.......Mmmmm! En dan komt er met de post een dikke envelop met dierbare herinneringen......Molens op papier en doek, gemaakt door mijn vader die 20 jaar geleden overleed.....en die komen weer bij mijn broer vandaan, die alweer bijna 2 jaar geleden overleed. Molenliefhebber en fotograaf. Al z'n andere spulletjes kwamen bij de Molendatabase terecht en ik heb 2 in loving memories in 1 klap! Die lijm mag nog even blijven plakken.

Maar ook....... oefenen in af en toe eens nee zeggen.

GROENST #19 Fruitstickers

Al sinds er op allerlei fruit stickers te vinden zijn, heb ik een fruitstickerstic. Ik pulk de stickers netjes van het fruit af en plak ze in m'n agenda, of als ik die niet bij de hand heb op wat anders. Vorig jaar plakte ik ze in m'n plakagendadagboek. Eigenlijk kan je daar wel uit op maken dat ik niet alleen een stickerstic heb ( Ik vraag ze zelfs aan anderen als ik ze een appeltje zie schillen of een banaan zie pellen mèt maar ook een plaktic. Nou ja.......een tic meer of minder............ Maar nu kreeg ik pas een artikeltje onder ogen waarin te lezen viel wat er nou precies op die stikkers. Wel interessant. Dus heb ik m'n vandaag gekochte peren eens aan een stickeronderzoek onderworpen.

Ik kocht 5 conference peren, netjes in mijn eigen meegebrachte fruitnetje van DMMU. Ze waren in de aanbieding, ik hou van peren, vooral als ze nog heel hard zijn. Dus een goede GROENE koop, omdat ik ze niet in een plastic zakje meegenomen heb.

Volgens de sticker komen ze uit Nederland, dat concludeer ik tenminste uit de Nederlandse vlag die rechtsboven op het stickertje wappert, ze zijn zoet en de code is 7203. 4 cijfers......en dat betekent wat: "Als de PLU-code vier cijfers telt, dan betekent dit dat het product conventioneel of ‘traditioneel’ (met pesticiden) is geteeld." Oeps......pesticiden.......schillen dus die peren en misschien een volgende keer eens biologische proberen. Dan moet ik opzoek naar peren met een 5cijferige code. Maar hoe zit het dan met het stickertje van m'n fairtrade bananen. Helemaal niks geen code! Ik vertrouw gewoon op het blauw/GROEN/zwarte stickertje.

Via een linkje in het Margrietartikel zou ik moeten kunnen vinden hoe m'n peren geteeld zijn, maar ik kwam op een franse gebeuren en aangezien ik vroeger een vette onvoldoende op frans had tijdens m'n examen........ben ik daar afgehaakt. Ik weet voorlopig wel weer even genoeg en zal voortaan wat meer op de informatie letten dan op het stickertje zelf.

GROENST #18 theezakjes....

GROENST Nederland werd van de week opgeschrikt door een artikel in deVolkskrant.

Thee en koffiemerken hebben toegegeven dat de theezakjes en koffiepads plastic bevatten. Al jaren gooit Nederland heel trouw de theezakjes en koffiepads bij het GFTafval. Maar dat is dus helemaal niet handig. Volgens de fabrikanten hoort het gewoon bij het restafval. Of je moet de zakjes openknippen, de koffie en thee in je gftbak deponeren en de verpakkingen bij het restafval. Hoe handig willen we het hebben.

Ik drink veel losse thee, in een thee-ei, een filter, een zakje (zonder plastic) en de zakjes thee die ik koop zijn biologisch.....die hebben dan weer geen plastic om de sluiting te sealen, maar doen dat gewoon met het touwtje. Want de nietjes van vroeger......die mochten ook niet bij het GFT.

Mijn theegebruik zorgt gelukkig niet voor problemen. De koffiepads van manlief dus wel. Geen wonder dat vanuit onze compostbak de pads nog heel in het voor de rest mooie compost te vinden waren! Knippen dus, want koffie zelf is mooi spul voor in de gftbak! Of maar gewoon weer koffie gaan zetten met een filter en een koffiekan! Alles kan! Theekan!

GROENST#? Buitenleven

Hoe GROENST kan het leven zijn op prachtige nazomeravonden. Heerlijk relaxen met een van GROENE thee, een ontspannend muziekje op de oren, kijken naar de koeien in de GROENE wel en een GROENST breiwerkje op de pennen #breiboezem.

GROENST #16 BREIBOEZEM

Sinds kort ben ik regiocoördinator van de stichting Breiboezem. Ik denk dat ik daar vorig jaar in mijn GROENER al wel een keer over geschreven heb. Ik heb me vorig jaar aangemeld als BoezemBreister en heb toen een aantal boezems gebreid en ingeleverd bij een coördinator in Arnhem omdat er hier in de buurt nog geen breipunt was.

BreiBoezem is een stichting, opgericht in 2015 naar het voorbeeld van Knitted Knockers in Australië, met als doel gratis gebreide borstprotheses ter beschikking te stellen aan vrouwen die een borstamputatie ondergaan hebben. De boezems worden door vrijwilligers in het hele land gebreid en uitgedeeld via de ziekenhuizen of de plaatselijke breipunten. De stichting is afhankelijk van giften en koopt zelf het materiaal in dat ze beschikbaar stelt aan de vrijwillige breiers en breisters.

Een van die vrijwilligers ben ik dus zelf, maar ik mag nu ook in Wapenveld uitgiftepunt zijn en met de dames van het handwerkcafé in de plaatstelijke wolwinkel gaan we 1x in de maand boezems breien. Maar we kunnen natuurlijk altijd vrijwilligers gebruiken die thuis willen breien.

De draagsters van de breiboezems zijn heel lovend over de alternatieve protheses: ze dragen lekker licht, je voelt ze niet, ze blijven goed op z'n plek (haar plek...) ze passen in een gewone bh, je kan er mee zwemmen, ze zijn zo zacht, enz. De draagster zijn zich ook heel bewust dat elk steekje met liefde voor hen gebreid is.

Dus als je ook mee wilt doen met breien, dan mag je je bij mij aanmelden, dan mag je een keer bij me komen oefenen om daarna thuis aan de slag te gaan. En woon je niet in de buurt van Wapenveld, dan is er misschien wel een regiocoördinator bij jou in de buurt waar je je aan kan melden.

De tasjes met de benodigde breimaterialen voor het breicafé eind deze maand liggen al klaar. Zelf ben ik al lekker bezig.

Zou je nou zelf graag een breiboezem ontvangen om te dragen, dan kan je een mail met je adresgegevens en gewenste cupmaat sturen naar breiboezem@gmail.com.

GROENST #15 Ontrommelen

Zo, dat was een lekker productief, GROENST dagje. Manlief is in de schuur bezig geweest met opruimen. Al het oud ijzer is naar de buurman, voor het goede doel. De bloempottenvoorraad is heel sterk uitgedund, daar mocht ik een bijdrage aan leveren. 2 Potten die we al onze 43 huwelijksjaren al hebben, gaan niet weg, net zo min als het 43 jaar oude aardappelmandje. Maar de houtjes waar we zelf nog op geschaatst hebben of onze kids, die mogen gaan. 1 stel hangen we zelf voor de sier op, 1 stel gaat hangen bij schoondochterlief en de andere 3 wachten nog op een nieuwe bestemming. Aan de weg staan wat aardewerken potten voor het meenemen. Als ze er donderdag nog staan gaan ze mee naar de stort met de rest van het afval. Zelf heb ik vandaag achter de naaimachine en de breinaalden gezeten. En nu brand er gezellig een vuurtje in onze vuurkorf van het oude hout wat manlief nog tegen kwam. Heerlijk, dat opruimen.......het geeft dubbele ruimte. In de schuur en in ieder geval in mijn hoofd.

GROENST #14 Avocado's

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik een avocado heb gegeten. Hij stond op het lijstje van verboden voedingsmiddelen vanwege z'n tyramine, toen ik voor het onderzoek bij de hoofdpijnkliniek af moest kicken van medicijnen en bepaalde voedingsmiddelen. Ik gebruikte de laatste pitten nog om shampo van te maken omdat avocado zo gezond is en de pitten ook! Maar..................... Ons eten in Nederland van dit gezonde superfood heeft ook een andere kant. Die lees je in dit artikel.

Het gaat ten koste van zoveel........water, bossen, milieu, de boeren zelf.

En als het voor avocado's geldt, dan geldt het vast ook voor een heleboel ander voedsel wat wij graag eten en wat we in eigen omgeving niet kunnen krijgen.

Het stimuleert me om goed te kijken wat op dit moment de seizoensgroenten en fruit zijn en wat uit eigen omgeving komt. Al moet ik dan vast meer betalen voor de nederlandse versie van de bloemkool, de boontjes en de kersen, om maar een voorbeeld te noemen.

Ik vind het vandaag de dag nog niet zo simpel om simpel te leven.

Voorlopig eet ik even de aardappeltjes uit eigen tuin en bietjes en tomaten, nog steeds aardbeien, frambozen. Daar heb ik een lekker GROENST gevoel bij!

Fijne dag nog.

GROENST #13

Het is er niet van gekomen om vrijdag een GROENST blogje te plaatsen. Niet dat ik zo aan de vrijdag vastzit, maar het zit al wel een beetje in m'n structuur. En het kwam ook niet omdat ik niks GROENST te melden had, maar omdat we een lekker lang weekend een van onze 15 kleinkinderen te logeren hadden. Het begon al op donderdagmorgen en duurde tot zondagmiddag. Hij wist precies hoeveel nachtjes en vertelde dat wel een paar keer per dag en ook wel 1000x "oma, ik hou van jou", "opa, ik hou van jou" Wat hebben we met elkaar genoten! Maar waar ik echt niks van snap..............hoe deed ik dat vroeger met eerst 1, toen 2... 3... 4... 5 en later 6 kids. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat ik me zo in beslag nemen dat ik nergens aan toe kom. Niet aan douchen 's morgens, niet aan m'n tijd met God, niet aan enig huishoudelijke activiteit, niet aan boodschappen..........maar wel aan lezen, terwijl kleinkind lief aan het spelen en bouwen is. Wel aan een handwerkje, terwijl hij nog steeds lief aan het spelen is. Kijk.....dat deed ik vroeger ook. Gewoon in de buurt van m'n kids zitten met m'n boek of breiwerk. Ik was er gewoon!

Ik had me er een beetje op verspikt om hem als 5 jarige coach in de arm te nemen, zoals getipt werd in magazine ZOMER van Sestra. "Leg je probleem, samen spelend aan een 5 jarige voor en kijk hij het op zou lossen. Nou.......ik zou deze coach niet graag als echte coach ontmoeten. Hij lachte me vierkant uit toen ik mijn probleem voorlegde. Ik vertelde dat ik wel eens bang ben.......Hij vond het alleen maar grappig – een bange oma – helemaal toen de ratten en muizen om de hoek kwamen kijken tijdens een kwartetspelletje. Eerst was hij heel meelevend en ging aan mij geen ratten vragen. Maar dat hield hij niet de hele dag vol.........Naast liefs zelf spelen hebben we natuurlijk ook van alles samen gedaan. Een kleurplaat kleuren (ook een tip uit de ZOMER) op aawijzing van kleinzoonlief, samen naar de speeltuin, samen de antwoorden zoeken voor een geocache, samen naar Dinoland, samen op blote voeten naar de speeltuin en de GROENSTE activiteit.......we hebben onze eerste aardappels gerooid en gegeten. Zomaar vergeten aardappeltjes die in de grond zijn blijven liggen en nu een vracht aardappels voort hebben gebracht. En dat was nog maar het beginnetje. Oh ja, eitjes uit het hok halen van de kippen en de kippen voeren......dat was voor hem de grootste favoriet! En het allerGROENSTE..........4 dagen zonder enig spoortje van hoofdpijn of migraine!! Happy me......

GROENST #12, fotochallenge

Heb je dat ook wel eens, dat je achter jezelf aan loopt? Of je loopt zo hard dat je jezelf voorbij loopt. Nou ben ik naar flink in aan het minimaliseren. :-) Dat is beter voor m'n hoofd. Rustig aan, niet teveel dingen tegelijk, en wat vandaag niet komt, komt morgen wel, of volgende week, of de volgende maand! Zoals de fotochallenge in ZOMER, het magazine van Sestra. Ik had hem voor de vakantietijd bestemd en dan zie je ineens dat er een challenge instaat om elke dag van juni een foto van een bepaald thema te maken.

Ik had dat natuurlijk allang gezien......op Facebook, in de digitale nieuwsbrief van Sestra, maar er geen aandacht aan geschonken. En inmiddels was het al juli, dus dan maar een julifotochallenge.

Ik heb er regelmatig een eigen draai aan gegeven. Gewoon omdat datgene wat ze vroegen niet voor handen was, maar ook omdat ik altijd een beetje (nou ja.....beetje...) tegen de keer in ben, recalcitrant. Dus als ze slippers vragen, krijgen ze m'n nieuwe schoenen, als ze m'n koffer of reistas vragen – m'n tas met knutselspullen/leesvoer die mee op reis was.

De laatste foto's die ik in juli maakte kon ik nu pas, na de vakantie, op m'n laptop zetten en ik heb er gelijk maar een collage van gemaakt. Ik vond de uitdaging wel zo leuk, dat ik voor mezelf voor augustus ook een hele themalijst gemaakt hebt en voor september heb ik al een beginnetje. Als me wat te binnenschiet zet ik hem er bij op. Creatief denken heet dat........Als je mee wilt doen, ik wil het lijstje wel aan je doorgeven. Voor vandaag staat 'fotografeer een kind' op de lijst. Oh oh, als dat maar geen nieuw 365 dagenproject wordt.......

GROENST #11 GROENE specht

We hebben er nu 3 weken vakantie opzitten, morgen gaan we weer naar huis. Eerst zaten we anderhalve week in de Achterhoek, toen even thuis en daarna nog een week Ouddorp. Heel divers, maar allemaal mooie plekken, waar we hebben genoten van het kamperen met ons kipje, van vakantie houden in een luxe huis, van de zon, van zwemmen in de zee (ikke, manlief houdt niet van de zee), van fietsen langs mooie plekjes, van het geocachen, van (uitgebloeide) orchideeën, van allerlei soorten vlinders en vooral............van de GROENE specht. Echt elke dag, 3 weken lang, hoorden we hem lachen, soms vlakbij, dan weer wat verder weg......elke dag!! Het leek wel of tie met ons mee ging op onze fietstochten en wandelingen of als we op de camping bij ons kipje zaten. En tot onze grote verrassing, op deze laatste actieve vakantiedag heeft ie ons 'uit'gelachen, uitgezwaaid door zich nog even te laten zien, zomaar op een paaltje op een mooie plek waar we ons een bult liepen te zoeken naar een cache, die heel irritant onder een GROEN stukje nepgras verstopt was. Je moet er maar opkomen! Maar onze dag, onze vakantie kan niet meer stuk door al het buitengewone, bijzondere wat we zagen. We zagen namelijk op een van onze fietstochten ook nog de zeearend. Die is dan wel niet GROEN, maar wel heel erg indrukwekkend! Een vliegende deur wordt ie ook wel genoemd, vanwege z'n enorme grootte. En voordat ie zich liet zien hoorden we de ganzen al helemaal in rep en roer. Die verraadden z'n komst! Dat was ook op een plekje waar een cache verborgen lag. Zo zie je maar, waar de ene schat voor het oprapen ligt laat de andere zich wel horen of zien.