GROENST #27; Poetsen

Nee, ik ben niet zo'n poetster. Wat moet dat moet, maar ik weet veel leukere dingen te bedenken dan m'n huis van top tot teen te poetsen. Nou was het volgens manlief wel weer eens tijd om de ramen te zemen. Al jaren doen we dat zo: hij doet de buitenkant en omdat het dan wel fijn is dat we weer helder naar buiten kunnen kijken, doe ik de binnenkant. En al jaren was het dan ook zo, dat het nog helderder werd, want van binnen en buiten waren de ramen dan ook echt vies. We hadden dan ook altijd veel eer van ons werk. Maar vandaag had ik echt even het gevoel dat ik voor janmetdekorteachternaam het binnenzeemwerk had gedaan. Schoon, helder water zakte er van de bovenkant van de ramen naar beneden, in plaats van het vieze zwarte water wat er anders af kwam druppen. Hadden we dan nog maar zo kort geleden de ramen gezeemd?? Welnee, misschien voor de 2e keer in 1 jaar. Vorig jaar kwamen we na dik een half jaar, vanuit ons boshuis terug in een keurig schoongepoetst huis, dus toen heeft het wel een half jaar geduurd voor we aan het lappen gingen. Dus............waar komt dan dat schone water vandaag?? Ik weet het! Vroeger, nou ja, 2 jaar geleden brandden we waxinelichtjes, je weet wel, uit zo'n grote zak van de Action. Niet al te duur en er zaten er wel 100 in. Maar vorig jaar zijn we daarmee gestopt en hebben we alleen nog maar echte waxinelampjes gebrand, van pure bijenwas en lichtjes van ecowas. We deden het vooral om niet de rook en de roetstoffen van de bruinkoolteer en de aardolie binnen te krijgen die afkomstig is uit de paraffine waarvan de doorsnee waxinelichtjes gemaakt zijn. Nu de ramen zo schoon zijn gebleven in een half jaar tijd.....nou ja, het was natuurlijk ook zomer en waren we veel buiten......ben ik helemaal blij met m'n grote doos ecowaxinelichtjes.

Nu moeten we nog een keer sausen en verven om de muren en het plafond weer mooi schoon te krijgen.

GROENST #26-2; Shit

Ja, nou hebben we ons serieus voor genomen om onze wandelingen te combineren met het rapen van zwerfvuil. Speciaal het plastic afval, maar de rest nemen we gelijk ook maar mee. Deze week zijn we al 3 keer een stukje wezen lopen. 2X hetzelfde stuk fietspad......en dan is het nog wel vakantietijd, maar er lag nog meer dan zondag. Dus we hoeven echt de scholieren niet de schuld te geven van alle zwerfies!!Terwijl we als ideaal gedachte hebben, als we regelmatig gaan dan wordt het afval vanzelf minder. Nee dus.......Onderweg passeerden ons diverse fietsers. De een kijkt een beetje vreemd achterom, de ander fietst strak door. Een aardige tiener riep: "Respect meneer!" Nou liep ik er ook met m'n zakje, maar mij zag hij alleen maar lopen natuurlijk, terwijl manlief zich net bukte om wat te rapen. Even later nog een paar jonge jongens. Maar omdat ik wat dovig aan het worden ben, hoorde ik alleen maar "mevrouw". Ik ben in ieder geval gezien dus!

Wat heel verdacht is.........plastic zakjes!! Niet oprapen!!!! Het zijn gewoon zakjes met hondenpoep en kijk, daar snap ik nou echt geen drol van. Laat dan het poepje van je hond gewoon liggen, dan verteert het uiteindelijk nog wel een keer. Maar om nou van huis af een plastic zakje mee te nemen, je hondendrol(letje) op te rapen en het dan vervolgens van je af te kwakken....ik liep me er echt over op te winden. En dat terwijl ik gisteren zo'n mooi stukje had gelezen over de moed hebben om zacht te zijn, niet te oordelen.........

En wat nou helemaal shit is: al die plastic flesjes, lege sigarettendoosjes, snoeppapiertjes, blikjes, ballonnen, binddraad, rood/wit afzetband, bierflesjes, zakjes poep.......het ligt allemaal temidden van de hondenpoep die niet in een plastic zakje is gedaan. Dus naast strondhanden kwam ik ook nog eens met poep onder m'n schoenen thuis, je weet wel, met van die lekkere profielzolen.

Aan m'n theezakje hangt een labeltje met de vraag: Wanneer komt het kind in jou naar boven?

Nu dus.......lekkere poepverhaaltjes vertellen!!

GROENST #26-1; STA OP

Van de week zagen we een indrukwekkend filmpje. Manlief kreeg het op z'n hart familie en bekenden op te roepen om op te staan. Een GROENE oproep, vandaar dat ik het hier overneem.

STA OP

In de afgelopen dagen ben ik geraakt door een aantal documentaires op tv, vooral “Rot op met je milieu” van de EO. Er kwamen beelden van dode vogels voorbij, waarbij de maag geopend was en de inhoud uit allerlei plastics bestond, soms een paar voorwerpen, maar ook tientallen. Het was geen gezicht om deze vergane vogels te observeren, met middenin een veelkleurig palet van plastics. Bekijk eventueel de volgende site: www.midwayfilm.com

Afgelopen zondag was het Michazondag. De profeet (Micha 6 : 8)roept ons op om op te staan tegen onrecht. En het onrecht in deze wereld is zeer divers en soms bijzonder heftig. We kunnen overal aan de slag. Ik wil je vriendelijk, maar ook zeer nadrukkelijk vragen om op te staan tegen het vele plastic gebruik, maar ook tegen het veelvuldig, rondslingerende afval. Het is geen gezicht, want het bederft onze mooie omgeving, maar tegelijk maakt dit plastic ons milieu, onze leefruimte kapot. Ik bedoel met “milieu” de prachtige schepping van onze Schepper.

Ik roep je op om steeds minder plastic mee te nemen naar huis. Bespreek dit ook met je huisgenoten, je buren, familie, kringen en vrienden. Samen brengt ons veel verder dan alleen. Denk tegelijk aan het scheiden van ons afval.

Adopteer een stukje omgeving, waar regelmatig het afval wordt weggegooid: een fietspad, je eigen straat, een plantsoen, een waterkant, enz. Je kunt dit alleen doen, maar ook met je gezin, je wandelmaatje, je buren. De eerste keer zit je “plastic”zak zo vol, maar als je elke week een vast moment neemt, dan zul je ontdekken dat de omgeving er mooier en beter uit gaat zien. En dat is niet alleen prettig voor jezelf, maar ook voor je buurtgenoten, voor toeristen en last but not least onze medeschepselen, de vogels en de dieren.

STA OP

GROENST #25; Piano

Het wordt wel weer eens tijd om achter te piano♫ te kruipen en m'n oude muziekboeken tevoorschijn te halen. Want alles wat 1 jaar niet wordt gebruikt, mag van mij eigenlijk altijd wel weg. Een hele stapel muziekboeken zijn al verwerkt in allerlei creatiefs, maar het stapeltje Chopinboeken die ik van broerlief♥ erfde gaan natuurlijk niet weg. Die hebben trouwens allemaal een GROEN kaft ☺. Ook al is daar muziek bij die ik (nog) helemaal niet kan spelen. En als ik het al ga oefenen, dan kan ik het nog maar een klein beetje, maar daar is het plezier niet minder om. Zo af en toe heb ik wel de behoefte om iets nieuws aan te leren, maar ik merk ook dat ik daar dan toch het geduld voor mis en de discipline om er elke dag op te gaan zitten oefenen. Er zijn zoveel meer leuke dingen te doen. Dus grijp ik maar weer naar het oude bekende en ben ik verbaasd hoe ik sommige ingewikkelde grepen nog maar zo pak, net of ik gisteren nog les had. Ik voel me dan ook bijna weer op les zitten. Heel, heel lang geleden op de muziekschool in Vlaardingen, waar ik het pianospelen leerde. Of bij m'n pianojuf in Arnhem waar ik zo heerlijk Chopin mocht spelen en waar ik muziek leerde maken. Of in Hardenberg, waar ik temidden van de drukte van m'n gezin, gewoon lekker ging zitten oefenen voor de lessen die ik daar kreeg en waarbij de buren van 3 deuren verder zelfs de Turkse Mars van Mozart herkenden. Nou....dat vind ik al heel wat, dat het herkenbaar is wat ik speel☺. Dus gauw maar weer achter de toetsen voordat de piano ook de deur uit moet.

GROENST #24; PINK RIBBON

Vandaag geen GROENST berichtje, maar rose, PINK, vanwege de borstkankermaand. 

Sinds ik boezems brei voor de stichting Breiboezem en helemaal nu ik ook nog regiocoördinator ben geworden, kom ik veel meer in aanraking met vrouwen die borstkanker hebben of gehad hebben dan daarvoor. Toen was het nog op 2 handen te tellen, wel dichtbij.....maar nu komt het allemaal nog veel dichterbij......al die verhalen!! Daar had ik eigenlijk niet zo'n rekening mee gehouden.
En in de 1e week van oktober werd ik op allerlei manieren met borsten/geen borsten/alternatieve borsten/nepborsten geconfronteerd. Dat begon al toen we ons vakantiehuisje binnenkwamen. Daar hangen 2 kunstwerken van broerlief. Ik heb er al veel vaker naar gekeken, maar nog nooit kwamen ze zo binnen als nu. 

Om te lezen in deze vakantieweek heb ik het Pink Ribbon magazine gekocht. Ik geloof niet dat ik ooit eerder een tijdschrift van A-Z uitgelezen heb. Wat een verhalen, wat een moedige, kwetsbare vrouwen. Ook een van de initiatiefnemers van de stichting Breiboezem staat erin. 

Op dag 2 ging ik met dochterlief op stap naar een atelier waar  een patroontekensysteem gehanteerd wordt dat afgestemd kan worden op je persoonlijke maten, vooral als die nogal afwijken van de standaardmaten. En ja......bij ons is dat onze boezem in verhouding tot onze smalle schouders. Weer die borsten......maar wat een probleem!! als je net al die verhalen gelezen hebt.
Ondertussen brei ik er vrolijk op los.....in het wit, lila, blauw, beide en rose en natuurlijk in het GROENST, voor al die mooie, dappere vrouwen die soms helemaal geen zin hebben om moedig en flink te zijn. Die het soms zat zijn om altijd zo moe te zijn. Die zich zo graag weer volop vrouw willen voelen.
Ik wens ze allemaal alle goeds toe en hoop dat ik met m'n breierij een heel klein steentje bij mag dragen aan hun gevoel van welzijn.

foto geplaatst met toestemming van Aad Slings

GROENST #23; Van het land

Moet je nou toch eens zien wat een lekkere, zaterdagse fietstocht langs mooie landweggetjes oplevert. Een blos op m'n wangen. 30 kilometer in de benen. Wel iets ondersteund......maar toch...ze staan er wel weer bij op de teller. En verder: een paar smileys op onze geocachepagina, bij een van de caches een paar handen vol walnoten en een paar glimmende kastanjes (ik kan ze nooit katen liggen, is dat het kind in mij? De kleine Tillie?) Nog  een paar maïskolven die bij het oogsten langs de kant van de weg zijn blijven liggen. Een zak vol met goudrenetten - dat wordt een appeltaart volgende week - en dan heb ik die prachtige oranje pompoen nog laten liggen.  Maandag nog naar even een paar cent pinnen en weer even die kant op fietsen voor we weer naar huis gaan.

GROENST #22 D'ruitdaging

Oktober, de maand van de D'ruitdaging. Vorig jaar deed ik mee en ben toen best wel aan het ontspullen geweest. En nu?? We hebben 4 oude mobiele telefoons onder het stof vandaan gehaald en gisteren ingeleverd bij een inzamelpunt voor een goed doel. Ik koos voor cliniclowns. Ik heb wel wat met cliniclowns. Zelf deed ik ooit een cursus voor contactclown. Net zoiets.......heel bijzonder om te doen! Om te zien wat een rode neus kan doen in het leven van een mens met ernstige beperkingen of in een ver gevorderd stadium van dementie. Mooi om een glimlach te krijgen als reactie. M'n clownspak en m'n rode neus gaan er voorlopig nog niet uit, ook al liggen ze een beetje te verstoffen op zolder! 

Een andere opdracht: 50 dubbele, slechte, wazige, niet nodige, digitale foto's verwijderen. De eerste 50 van m'n laptop zijn weg, maar ik kan nog wel even. Het vervelende is wel dat ik om de zoveel tijd m'n bestanden opsla op een externe harde schijf.....en ja om die helemaal door te nemen. Ik neem me nu voor om, voordat ik weer ga backuppen, eerst de mappen doorneem om te kijken wat weg kan. M'n telefoon is ook opgeschoond. Dus dat geeft weer wat ruimte

Maar de andere 2 opdrachten van deze maand.......de badkamer in om overtollige shampoos en douchegellen te verwijderen. Dat hoef ik niet meer te doen, want daar is het(op mijn plankje tenminste) zeer minimalistisch! En m'n ondergoedla......idem dito. Ik ben heel benieuwd of ik er de rest van de maand ook zo makkelijk afkom. Soms denk ik dat het allemaal niet zoveel effect heeft, het ontrommelen.......maar zo'n uitdagingsmaand werpt er weer een ander, positief licht op en daar ben ik dan wel weer heel blij mee!

GROENER #21 Hoya

Zo'n 45 jaar geleden ging manlief verhuizen van z'n ene kostadres naar het andere. Van mijn moederlief kreeg hij een stekje mee van een hoyaplant. Een wasbloem. Moederlief had ontzettend GROENE vingers en stekte de ene plant na de andere. Zo ook de hoya die manlief meekreeg.
Toen wij gingen trouwen en ons eigen flatje gingen inrichten kreeg de hoya ook een plekje. En een stekje van het stekje ging mee naar het klaslokaal van manlief.
Zo door de jaren heen bloeide die best wel eens een keer. Zelfs zo uitbundig, dat de bijen naar binnen vlogen om de honing uit de wasbloemetjes te halen.
Jaren lang hadden we een nooit meer bloeiende hoya, maar wegdoen.......dat ging natuurlijk niet.
Een paar jaar geleden hebben we de 'de oude' (hoe oud weten we niet meer) flink gesnoeid, nieuwe aarde gegeven en boven neergezet. Het gesnoeide werden natuurlijk stekjes......inmiddels zijn er al aardig wat familieleden van een erfstukje voorzien en zelf hebben de vensterbank vol staan met alleen maar hoya, hoya en hoya. En dan zitten we in de nazomer, in de bijna herfst en dan komen er ineens, aan 'de oude'  maar ook aan 1 van de nieuwe heel kleine knopjes aanzetten. En boven.............boven is 1 van die kleine knopjes vandaag helemaal uitgekomen en kunnen we genieten van eindelijk weer eens een echte wasbloem. Ik heb dus ook wel een beetje GROENE vingers! Jammer dat de bijtjes gevlogen zijn......anders kwamen ze vast wel even binnen koekeloeren.

GROENST #20 lospeuteren

Even een kleine update over mijn minimaliseer/ontspullen/ontrommelen/consuminderen proces......

Een echte minimaliseerder zal ik nooit worden, want daarvoor ben ik toch teveel aan gezelligheid en kleur gehecht. Maar het mag gezegd worden, ik heb al wel veel minder rommeltjes in de kamer staan dan vroeger en toch.................de tafel ligt soms vol met diverse schriftjes om in te schrijven, tekenen, knutselen, handletteren, meerdere kleurboeken om in te kleuren, stiften en kleurpotloden in allerlei soorten en maten. Dat doe ik mezelf dan toch maar aan. En hoe ik ook mijn best doe om niet te snel spullen te kopen die ik nodig denk te hebben.....ons huis slibt best makkelijk weer dicht met allerlei tijdschriften die we krijgen om te lezen. (gezellig, daar hou ik van en ze komen vanzelf weer bij het oud papier voor het goede doel{maar ja, ik moet ze dan nog wel allemaal doorbladeren}) een zak vol appels (heerlijk voor appeltaart {slecht voor m'n lijn} appelmoes {help, we hebben nog maar een heel klein diepvriesje} en dat moet ook nog wel allemaal gemaakt worden) Een dikke doos vol met katoen en vulling (om breiboezems te laten breien, die gaan er dan vanzelf wel weer uit) maar toch.....het moet wel weer een plekje en ik brei zelf natuurlijk ook heel dapper mee, wat me nu al weer een breiarm (soort tennisarm) op heeft geleverd.

Zo af en toe gaat er ook wel eens wat uit. Onlangs een tas vol naar de kringloop en er staat al weer een nieuwe tas klaar. Een zak voor de container van het Leger des Heils met niet gebruikte lakens. En het lukt me zelfs om emotionele lijm los te peuteren en herinneringen aan m'n ouders weg te geven. Maar ja, dan komt er een lieve neef met echte boldoot eau de cologne.......Mmmmm! En dan komt er met de post een dikke envelop met dierbare herinneringen......Molens op papier en doek, gemaakt door mijn vader die 20 jaar geleden overleed.....en die komen weer bij mijn broer vandaan, die alweer bijna 2 jaar geleden overleed. Molenliefhebber en fotograaf. Al z'n andere spulletjes kwamen bij de Molendatabase terecht en ik heb 2 in loving memories in 1 klap! Die lijm mag nog even blijven plakken.

Maar ook....... oefenen in af en toe eens nee zeggen.

GROENST #19 Fruitstickers

Al sinds er op allerlei fruit stickers te vinden zijn, heb ik een fruitstickerstic. Ik pulk de stickers netjes van het fruit af en plak ze in m'n agenda, of als ik die niet bij de hand heb op wat anders. Vorig jaar plakte ik ze in m'n plakagendadagboek. Eigenlijk kan je daar wel uit op maken dat ik niet alleen een stickerstic heb ( Ik vraag ze zelfs aan anderen als ik ze een appeltje zie schillen of een banaan zie pellen mèt maar ook een plaktic. Nou ja.......een tic meer of minder............ Maar nu kreeg ik pas een artikeltje onder ogen waarin te lezen viel wat er nou precies op die stikkers. Wel interessant. Dus heb ik m'n vandaag gekochte peren eens aan een stickeronderzoek onderworpen.

Ik kocht 5 conference peren, netjes in mijn eigen meegebrachte fruitnetje van DMMU. Ze waren in de aanbieding, ik hou van peren, vooral als ze nog heel hard zijn. Dus een goede GROENE koop, omdat ik ze niet in een plastic zakje meegenomen heb.

Volgens de sticker komen ze uit Nederland, dat concludeer ik tenminste uit de Nederlandse vlag die rechtsboven op het stickertje wappert, ze zijn zoet en de code is 7203. 4 cijfers......en dat betekent wat: "Als de PLU-code vier cijfers telt, dan betekent dit dat het product conventioneel of ‘traditioneel’ (met pesticiden) is geteeld." Oeps......pesticiden.......schillen dus die peren en misschien een volgende keer eens biologische proberen. Dan moet ik opzoek naar peren met een 5cijferige code. Maar hoe zit het dan met het stickertje van m'n fairtrade bananen. Helemaal niks geen code! Ik vertrouw gewoon op het blauw/GROEN/zwarte stickertje.

Via een linkje in het Margrietartikel zou ik moeten kunnen vinden hoe m'n peren geteeld zijn, maar ik kwam op een franse gebeuren en aangezien ik vroeger een vette onvoldoende op frans had tijdens m'n examen........ben ik daar afgehaakt. Ik weet voorlopig wel weer even genoeg en zal voortaan wat meer op de informatie letten dan op het stickertje zelf.

GROENST #18 theezakjes....

GROENST Nederland werd van de week opgeschrikt door een artikel in deVolkskrant.

Thee en koffiemerken hebben toegegeven dat de theezakjes en koffiepads plastic bevatten. Al jaren gooit Nederland heel trouw de theezakjes en koffiepads bij het GFTafval. Maar dat is dus helemaal niet handig. Volgens de fabrikanten hoort het gewoon bij het restafval. Of je moet de zakjes openknippen, de koffie en thee in je gftbak deponeren en de verpakkingen bij het restafval. Hoe handig willen we het hebben.

Ik drink veel losse thee, in een thee-ei, een filter, een zakje (zonder plastic) en de zakjes thee die ik koop zijn biologisch.....die hebben dan weer geen plastic om de sluiting te sealen, maar doen dat gewoon met het touwtje. Want de nietjes van vroeger......die mochten ook niet bij het GFT.

Mijn theegebruik zorgt gelukkig niet voor problemen. De koffiepads van manlief dus wel. Geen wonder dat vanuit onze compostbak de pads nog heel in het voor de rest mooie compost te vinden waren! Knippen dus, want koffie zelf is mooi spul voor in de gftbak! Of maar gewoon weer koffie gaan zetten met een filter en een koffiekan! Alles kan! Theekan!

GROENST#? Buitenleven

Hoe GROENST kan het leven zijn op prachtige nazomeravonden. Heerlijk relaxen met een van GROENE thee, een ontspannend muziekje op de oren, kijken naar de koeien in de GROENE wel en een GROENST breiwerkje op de pennen #breiboezem.

GROENST #16 BREIBOEZEM

Sinds kort ben ik regiocoördinator van de stichting Breiboezem. Ik denk dat ik daar vorig jaar in mijn GROENER al wel een keer over geschreven heb. Ik heb me vorig jaar aangemeld als BoezemBreister en heb toen een aantal boezems gebreid en ingeleverd bij een coördinator in Arnhem omdat er hier in de buurt nog geen breipunt was.

BreiBoezem is een stichting, opgericht in 2015 naar het voorbeeld van Knitted Knockers in Australië, met als doel gratis gebreide borstprotheses ter beschikking te stellen aan vrouwen die een borstamputatie ondergaan hebben. De boezems worden door vrijwilligers in het hele land gebreid en uitgedeeld via de ziekenhuizen of de plaatselijke breipunten. De stichting is afhankelijk van giften en koopt zelf het materiaal in dat ze beschikbaar stelt aan de vrijwillige breiers en breisters.

Een van die vrijwilligers ben ik dus zelf, maar ik mag nu ook in Wapenveld uitgiftepunt zijn en met de dames van het handwerkcafé in de plaatstelijke wolwinkel gaan we 1x in de maand boezems breien. Maar we kunnen natuurlijk altijd vrijwilligers gebruiken die thuis willen breien.

De draagsters van de breiboezems zijn heel lovend over de alternatieve protheses: ze dragen lekker licht, je voelt ze niet, ze blijven goed op z'n plek (haar plek...) ze passen in een gewone bh, je kan er mee zwemmen, ze zijn zo zacht, enz. De draagster zijn zich ook heel bewust dat elk steekje met liefde voor hen gebreid is.

Dus als je ook mee wilt doen met breien, dan mag je je bij mij aanmelden, dan mag je een keer bij me komen oefenen om daarna thuis aan de slag te gaan. En woon je niet in de buurt van Wapenveld, dan is er misschien wel een regiocoördinator bij jou in de buurt waar je je aan kan melden.

De tasjes met de benodigde breimaterialen voor het breicafé eind deze maand liggen al klaar. Zelf ben ik al lekker bezig.

Zou je nou zelf graag een breiboezem ontvangen om te dragen, dan kan je een mail met je adresgegevens en gewenste cupmaat sturen naar breiboezem@gmail.com.