GROENST #36; 2017 het jaar van....

Ik ben al van alles tegengekomen. 2017 het jaar van dit en het jaar van dat. Dit is in en dat gaat uit.

Voor mezelf heb ik ook wel een uit en een in! Eigenlijk had 2016 ook wel dat jaar van...kunnen worden, maar ik was nog niet moedig genoeg. Soms wel, maar meestal niet.

Maar waar gaat het nou over??

Vandaag duwde manlief me een column uit de krant onder m'n neus! Een column uit de Telegraaf en nou kan je van alles denken over de Telegraaf en het feit dat manlief hem leest, maar dit stukje van meneer Jeffrey Wijnberg, psycholoog is me uit het hart gegrepen. Met dikke rode letters wordt het kort samengevat:

                           DRIE ZOENEN ZIJN ER TWEE TEVEEL.

Nou, wat mij betreft zijn het er 3 teveel en daar ga ik in 2017 dus wat aan doen.

Hoe of wat weet ik nog niet precies........maar ik ben er klaar mee, met dat gelebber of dat gesmak in de lucht. Geef mij maar een hand of een knuffel!

Meneer Wijnberg van de Telegraaf is het helemaal met me eens en ik ben zo blij dat ik niet de enige ben! En helemaal dat het in de krant staat!! Volgens hem vindt half Nederland het niks, dus zijn er vast heel veel mensen die blij met me gaan zijn in 2017!

Hij van de Telegraaf gaat wel heel resoluut van start: "Gelukkig nieuwjaar en aan mijn lijf geen polonaise". Dat is me net wat te kort door de bocht. Zeggen dat ik verkouden ben en een ander niet aan wil steken, zou ook nog kunnen. Ik ben namelijk altijd snotterig en helemaal als ik gefietst heb en dat gebeurt nog wel eens! Maar helemaal eerlijk vind ik dat ook weer niet, dus................iemand van jullie een goed idee voor me?

Misschien heb ik nog een badge liggen waar ik een boodschap op kwijt kan of ik moet heel snel nog een shirt laten bedrukken met grote letters: VERBODEN TE ZOENEN!

Ik kan het natuurlijk gewoon zeggen: 'Je krijgt een hand of een hug en ik wens je een gezegend nieuwjaar!' Ja dat wordt het: 2017 het jaar van H/H!

Voor wie dit leest, die weet het alvast!!

PS een iets andere versie dan de column in de Telegraaf vind je hier in het blog van Jeffrey Wijnberg.

GROENST #35; kiplekker

Tot nu toe zijn manlief en ik echte vakantievierders in eigen land. Hoewel we 7 jaar geleden kerst vierden in Australië. Tja....als je dan een keer buiten de grenzen gaat, doe het dan goed! We kijken met heel veel plezier op die tijd bij onze familie terug en de fotoboeken liggen op tafel om ons verblijf daar weer eens te herbeleven. Ondertussen bezocht ik Shanghai en Uganda, ook niet naast de deur en het zal niet snel gebeuren dat ik weer in een vliegtuig stap. En ik geniet minstens net zo van alle mooie plekjes in eigen land. Manlief heeft daar zo af en toe andere ideeën over. Die wil nog wel eens 'iets geks' doen. Of dat nou komt omdat hij met pensioen is en veel te veel mooie vakantiereclames voorbij ziet komen via z'n tablet of in de PLUS? Zo af en toe kan ik wel eventjes enthousiast lijken, maar dat is ook heel gauw weer over. En nu.................nu kan ik hem overtuigen, nou ja misschien is het meer chanteren.....

In de NRCtest 'Hoe klimaatbewust ben jij'? worden leuke vragen vragen gesteld. Over een oude koelkast, een wasdroger, zonnepalen, elektrische auto, een verwegvakantie, bosbessen en kipfilet. Soms is het wat moeilijk kiezen uit de antwoorden. Mijn grote favoriet is deze: 'Is het beter voor het milieu om 2 dagen in de week geen vlees te eten of een kampeervakantie in eigen land te houden?' En ja hoor....(ik had trouwens alle antwoorden goed!!) een kampeervakantie in eigen land geeft veel minder CO2 uitstoot dan het 2 dagen je vlees laten staan. Die ene keer in de week vindt manlief al vervelend genoeg. Dus hij mag lekker kippenpoten blijven eten, zolang we maar lekker GROEN met ons KIPje in Nederland blijven! Fijne vakantie alvast!!

GROENST #34; 2-spalt

In deze tijd van het jaar word ik altijd wat heen en weer geslingerd. Aan de ene kant wil ik het liefst een winterslaapje houden om aan kerst en oud en nieuw te ontsnappen. Aan de andere kant is er dat stukje wat mee moet doen aan alle verwachtingen die mensen stellen aan kerstfeestvierders en jaarwisselingfans. Maar na 64 jaar weet ik nog steeds niet goed hoe ik dat prettig kan doen.....vandaar dat ik liever onderduik met kerst en voor al dat vuurwerk en gezoen met Jan en alleman op de eerste dagen van het jaar.

Winterslaap!!!

Maar ja, wij mensen zijn niet van de winterslaap. Daar zijn we te warmbloedig voor en al ben ik een koukleum, ik heb toch maar besloten te gaan voor de warme gezelligheid van kerst. We hebben lampjes aangeschaft voor in onze oranje vazen. De kerststalletjes zijn van zolder gehaald. We branden wat meer ecowaxinelichtjes dan anders. Ik heb me in de rondte gespat om eindejaarskaarten te maken en........vanwege mijn tweespalt ben ik scheef geknipt. Zo blijf ik toch een beetje bij mezelf!  Fijne feestdagen en voor het nieuwe jaar alle goeds gewenst!

Groenst#33 #repdigit restafval

Zo'n leuk woord....repgidit.......Vorige week vierde 1 van onze lieve schoondochters een repgidit verjaardag, 33 is ze geworden. Ik had nog nooit van repdigit gehoord, totdat we een geocache wilden gaan zoeken met die naam. Vlak bij ons in de buurt en toch konden we niet zomaar onze naam op het logrolletje schrijven. Dat mocht alleen maar als het een repdigitvondst was.......je 11e, je 22ste, je 333ste, je 4444ste enz. Je snapt hem zeker al!

Een repdigit (afkorting van repeated digit) is de Engelse benaming voor de voorstelling van een natuurlijk getal in een positiestelsel dat alleen uit identieke cijfers (of andere symbolen voor de weergave) bestaat. Voor de rest kan je even op wikipedia kijken. ☺ En de cache was voor ons de 222ste.
Maar eigenlijk wil ik het daar helemaal niet over hebben, maar ja, zo'n getalletje brengt me helemaal van m'n apropos. Ik wil het hebben over ons restafval. Maar ga daar ook weer even met een dikke omweg naar toe. Via december.......
December is zo'n maand waarin mensen de balans opmaken. Wat heeft het afgelopen jaar me gebracht en waar wil ik naar toe in het nieuwe jaar. Ik ben daar niet zo van. Ik betrap me er elk jaar weer op dat ik op oudejaarsdag helemaal niet heb teruggekeken. Ik leef dan heel erg in het hier en nu en vraag me constant af hoe ik het vuurwerk kan ontlopen. Ik heb ook (bijna) nooit goede voornemens voor het nieuwe jaar. Ik heb wel eens plannen, zoals 365dagen projecten, maar die lopen nooit van 1-1 naar 31-12. Ik ben wel verwachtingsvol. Ik wacht wel af wat er komen gaat.
En wat heeft dit repdigit blogje (ik zeg trouwens ook wel vaak regdipit.....vind ik lekkerder klinken, maar het is niks......) nou met december en ons restfval te maken.
Het hele jaar zijn we actief aan het afval scheiden geweest. Eigenlijk niet veel anders dan andere jaren, behalve dan dat we zwerfafval zijn gaan rapen en dat komt natuurlijk wel bij ons eigen afval terecht, maar niet bij ons restafval. En nu is het december en onze restafvalkliko zit nog maar voor 3/4 vol. En hij is dit jaar nog niet 1x geleegd (toch ff terugkijken....) We weten niet eens meer wanneer die in 2015 het laatst geleegd is. Echt GROENST en daarom vind ik het wel vermeldenswaardig. Het is wel eens anders geweest. Dan ging manlief er nog maar even bij instaan zodat er nog weer wat bij in kon. Glas en blik ging toen al wel apart weg, maar al die zuivel-en frisdrank pakken........dat tikt echt wel aan in je afvalbak.
Goed.... in het kort komt het hier op neer, dat we best wel trots zijn op ons afval! Tot de volgende keer maar weer.

GROENST #32; barstjes

Er komen zo langzamerhand wat barstjes in m'n GROENE laag. GROEN leven staat bij mij o.a. voor eerlijk en daar komen de barsten een voor een in.

Dan denk je dat je GROEN bezig bent om ipv dagcrème met allerlei plastics en chemische rommel, natuurzuivere kokosolie te gebruiken. Is dat spul zo bewerkt dat je net zo goed een pakje croma op je gezicht kan smeren.......Nou ja, dat was niet de vergelijking op de site die ik heb gelezen, daar ging het over het gebruik van kokosolie i.p.v. Boter. Maar toch.......koop ik nog kokosolie of ga ik dan maar op zoek naar een PBAvrije smeerseltje.

En dan m'n wasmiddel. Maak ik m'n eigen natuurzuivere wasmiddel, wel vloeibaar............zit m'n wasmachine toch nog onder de vetluis. Ja, ik weet het....er is me al door diverse wasmachinereparateurs geadviseerd om waspoeder te gebruiken voor het behoud van m'n wasmachine. En dan kan je altijd wel op een lage temperatuur wassen vanwege het milieu, de wasmachines hebben het nodig om een goed heet schoongebrand te worden van al het vuil wat zich dan aankoekt. Ik geloof dat je zelfs met de nieuwste energiezuinige wasmachines geen kookwas meer kan doen. Het is toch ook wat dat je door hoe je wast, de levensduur van je machine kunt beinvloeden. En je wasmachine wast alleen maar energiezuinig op het ecoprogramma. Ook goed om te weten. Onze AEG doet het al bijna 20 jaar, dus het is nog maar even de vraag hoe lang ik nog energieverspillend kan wassen.

En dan het gebruik van GROENE ecoschoonmaakmiddelen. Dat schijnt helemaal niet zoveel zoden aan de dijk te zetten. Er zit hetzelfde in als in de gewone schoonmaakmiddelen. Voor de vervuiling van het water is het wel handig om minder schoonmaakmiddelen te gebruiken – hoera........minder schoonmaken dus......en ongeparfumeerd. Dus niks geen stinkende schoonmaakazijn meer en ook geen dure ecover allesreiniger.

Ik voel me soms zo beduveld. Het programma GROEN licht op maandagavond geeft aardige informatie, maar soms ook heel onaardig.

En dat je zelfs beduveld kan worden met een GROENE bijbel!! Dat is nou wel het allerlaatste wat je zou verwachten.

In die GROENE bijbel........en in alle andere ook, staat een tekst die ik me maar wat meer aan ga trekken: Wees niet al te rechtvaardig en meet je geen overdreven wijsheid aan. (Prediker 7:16). Of zou die drukker van de GROENE bijbel dat ook gedacht hebben...........

Oh ja, we hebben een nieuwe koelkast. A++, we kunnen met wat minder koelruimte toe en missen net een klein beetje diepvries!

GROENST #31; omdenken??

Ik ben ook ideeën aan het opruimen. Dat is ook ontrommelen, en ook wel een beetje omdenken......... Heerlijk rustig wordt het daarvan in mijn hoofd!! In maart kreeg ik een aanmoedigingsprijs voor mijn materieschilderij: VRIJE VOGEL. Ik liet me aanmoedigen om wat te experimenteren. Ik hou er wel van om nieuwe dingen uit te proberen. Dus ging ik aan de gang met bijenwas, jaren geleden al verzameld uit onze bijenkasten. Erg leuk, maar om een echt encaustic wax schilderij te maken, moet ik weer een speciaal spulletje hebben om m'n bijenwas mee te mengen, zodat het met warm weer niet van het schilderij afglijdt. En het is wel handig om een enorm afzuigsysteem te hebben om de gifstoffen die vrijkomen bij het verwarmen en verwerken van de was weg te werken. Niet zo GROEN dus. Daarom zie ik er nu maar helemaal van af. Ik kan nog wel een beetje knutselen met de was die ik nog heb. Dan doe ik het raam wel open! En ik heb nog wat inkten staan voor experimenten......laat ook maar zitten. Met de paar kleurtjes die ik kocht, knutsel ik nog wel een paar kaartjes in elkaar, maar het grotere werk, laat ook maar zitten.

M'n kroontjespen krijgt nog één kans, als ik binnenkort bij schoondochterlief uitga proberen of haar inkt beter werkt dan de mijne, want ik krijg geen fatsoenlijke letter op papier, terwijl ik toch met een kroontjespen en inkt uit een inktpot, met een inktlap ernaast en een vloeitje heb leren schrijven. Maar lukt dat niet, dan gebruik ik gewoon alleen maar de al wel 30 jaren oude kalligrafeerpennen, waarmee ik mezelf ooit een beetje leerde kalligraferen. Zelf papier maken......dat leek me ook zo leuk. Ooit probeerde ik het en draaide m'n blender daar mee aan gort. Nu kan ik de beschrijving daarvoor ook wel wegdoen en ga ik wel een keertje naar de papiermolen in Loenen voor een paar mooie papiertjes, dan kunnen we daar gelijk een paar caches zoeken.

GROENST #30; ontspullen

Wat een wijze uitspraak van al zo lang geleden.( Meneer Morris leefde van 1834 tot 1896)

Wel leuk om te weten dat er toen ook mensen waren die heel veel spullen in hun huis hadden waar ze van alles mee konden doen, maar het niet deden. Of spullen die er wel waren, maar die toch niet mooi genoeg waren om ze uit te stallen. Er is niets nieuws onder de zon.

Ik stel me zo voor dat mijn grootouders, die aan het eind van de 19e eeuw er al wel waren, in huizen woonden waarin niet zoveel rijkdom te zien was. Eigenlijk weet ik er niets van hoe ze opgroeiden. Alleen van de moeder van mijn moeder. Zij groeide op in een tuindersgezin en hielp haar vader met het werk in de tuinderij. Ik heb een foto waar ze opstaat als jong meisje, met haar vele broertjes en zusjes.

Ik ben al een paar jaar bezig om hoe langer hoe minder in huis te hebben wat ik niet gebruik, maar er lijkt geen einde aan te komen.Alles wat ik een jaar niet heb gebruikt gaat weg. Hoe lekker om de afgelopen weken overtollige kerstversieringen weg te brengen die op een kerstmarkt (hopelijk) verkocht worden voor een goed doel. Ja, ook die 2 leuke houten kerstbomen, die zoonlief voor me maakte en nog eentje die andere zoonlief voor me liet maken op zijn werk. Ook al die ballen en balletjes die al jaren op zolder liggen en er toch nooit afkomen. De kunstkerstboom die ik tig jaren geleden als Sintcadeau kreeg van weer een andere zoonlief, ligt er nog wel, met de lichtjes er nog in. Die wilden ze niet hebben voor de kerstmarkt, dus als er nog een liefhebber is voor een miniboompje met lampjes! Je bent welkom.

M'n verzameling kerststalletjes ligt er nog wel, die mochten niet weg van manlief. (hij vindt het lastiger dan ik, dat ontspullen) Misschien laat ik ze dit jaar gewoon op zolder liggen, dan kunnen ze volgend jaar weg.😉 Wat ook eindelijk weg is, nadat het ook wel 5 jaar op zolder heeft gelegen.......de  zak met schapenwol, gewassen en schoon, afkomstig uit een dekbed en gekregen van een bekende – omdat ik er vast nog wel wat mee kon! Ja dus- nee dus, het kwam er nooit van. De zak is nu in handen van een creatieveling die er kransen en ballen van maakt. Misschien zie ik er op facebook nog eens een fotootje van. Het is zo lekker dat ik er nu niks meer mee hoef! Ik kan gewoon lekker op de bank zitten met een mooi boek!

Zou ik tijd over hebben door minder spullen? Zou ik het eindelijk eens gaan leren; niet altijd iets hoeven of moeten? 

GROENST #29; met pensioen

Afgelopen donderdag was het zover, manlief heeft na 43,5 jaar afscheid genomen van het onderwijs en van de school waar hij 24 jaar met heel veel plezier en liefde heeft gewerkt. Een bijzondere dag, al was hij al vanaf augustus thuis, maar door een echte afsluiting veranderd er echt wat in je leven. Ik ben met het meegegaan met pensioen. Al heb ik geen afscheid genomen van een werkzaam leven buiten de deur van ons huis, het voelt wel zo, want samen kunnen we het 's morgens lekker rustig aan doen (Ik wat rustiger dan manlief, wat betekent dat ik thee met beschuit op bed krijg, om langzamerhand wat bij te komen en de dag te ontmoeten) We kunnen samen aan de wandel, of op de fiets erop uit en er blijven (gelukkig) nog heel wat momenten om ons eigen ding te doen. En toch.......na donderdag heb ik zelf het gevoel dat ik opnieuw het leven moet herpakken. Wat zit een mens …...nou ja, ik dan.......toch raar in elkaar.

Een woord waarmee hij afscheid nam is: SUCZEGEN! Een zelfbedachte combi van succes en zegen! Succes wordt elkaar veel toegewenst, maar je kunt alleen echt succes hebben als er Zegen van Boven op rust. Het is uitgesproken naar alle kinderen van Kristal, de bezoekers van de sing-in die door school voor hem georganiseerd was en het staat op de kaartjes aan de cadeautjes voor schoolkids en collega's. En hoe leuk dat hij het van de collega's terugkreeg in 7 heerlijke chocoladeletters! SUCZEGEN! Wij hebben het nodig bij dit nieuwe stukje in ons leven en ik wens het jullie!

GROENST #28; simpel m'n geloof vieren

Ik vind het nog niet zo simpel, dat simpeler willen leven. En hoe geloof ik simpel?

Ik geloof dat ik gisteren wel een simpele ontdekking heb gedaan bij een Taizéviering.

Hoe eenvoudig om met elkaar mooie liederen te zingen, met een hele eenvoudige tekst en die een paar keer te herhalen. Begeleid door pianomuziek en een 4stemmig koor. Alleen maar te luisteren naar een bijbellezing en dan 10 minuten stil te zijn, alleen maar stil, simpel stil. Ik had al wel enige oefening gehad in het stil zijn, dus de 10 minuten vielen me niet lang, terwijl ik om me heen wel hoorde dat anderen daar moeite mee hadden. Maar het leidde me niet af van mijn eigen stil zijn.

Het was een verademing in vergelijking met alle geweld van de band, die we anders horen tijdens de diensten die we bezoeken. Ze begeleiden wel hele mooie liederen, maar met zo'n kabaal en herrie. Voor mij viert al dat lawaaigeweld een negatieve boventoon over de mooie tekst van de liederen. Dan luister ik ze liever thuis met een cdtje waar ik zelf het volume van kan bepalen en zonder er hoofdpijn van te krijgen.

Voortaan hou ik er van om simpel mijn geloof te vieren,.......weer een stukje verder in het simpeler leven.

GROENST #27; Poetsen

Nee, ik ben niet zo'n poetster. Wat moet dat moet, maar ik weet veel leukere dingen te bedenken dan m'n huis van top tot teen te poetsen. Nou was het volgens manlief wel weer eens tijd om de ramen te zemen. Al jaren doen we dat zo: hij doet de buitenkant en omdat het dan wel fijn is dat we weer helder naar buiten kunnen kijken, doe ik de binnenkant. En al jaren was het dan ook zo, dat het nog helderder werd, want van binnen en buiten waren de ramen dan ook echt vies. We hadden dan ook altijd veel eer van ons werk. Maar vandaag had ik echt even het gevoel dat ik voor janmetdekorteachternaam het binnenzeemwerk had gedaan. Schoon, helder water zakte er van de bovenkant van de ramen naar beneden, in plaats van het vieze zwarte water wat er anders af kwam druppen. Hadden we dan nog maar zo kort geleden de ramen gezeemd?? Welnee, misschien voor de 2e keer in 1 jaar. Vorig jaar kwamen we na dik een half jaar, vanuit ons boshuis terug in een keurig schoongepoetst huis, dus toen heeft het wel een half jaar geduurd voor we aan het lappen gingen. Dus............waar komt dan dat schone water vandaag?? Ik weet het! Vroeger, nou ja, 2 jaar geleden brandden we waxinelichtjes, je weet wel, uit zo'n grote zak van de Action. Niet al te duur en er zaten er wel 100 in. Maar vorig jaar zijn we daarmee gestopt en hebben we alleen nog maar echte waxinelampjes gebrand, van pure bijenwas en lichtjes van ecowas. We deden het vooral om niet de rook en de roetstoffen van de bruinkoolteer en de aardolie binnen te krijgen die afkomstig is uit de paraffine waarvan de doorsnee waxinelichtjes gemaakt zijn. Nu de ramen zo schoon zijn gebleven in een half jaar tijd.....nou ja, het was natuurlijk ook zomer en waren we veel buiten......ben ik helemaal blij met m'n grote doos ecowaxinelichtjes.

Nu moeten we nog een keer sausen en verven om de muren en het plafond weer mooi schoon te krijgen.

GROENST #26-2; Shit

Ja, nou hebben we ons serieus voor genomen om onze wandelingen te combineren met het rapen van zwerfvuil. Speciaal het plastic afval, maar de rest nemen we gelijk ook maar mee. Deze week zijn we al 3 keer een stukje wezen lopen. 2X hetzelfde stuk fietspad......en dan is het nog wel vakantietijd, maar er lag nog meer dan zondag. Dus we hoeven echt de scholieren niet de schuld te geven van alle zwerfies!!Terwijl we als ideaal gedachte hebben, als we regelmatig gaan dan wordt het afval vanzelf minder. Nee dus.......Onderweg passeerden ons diverse fietsers. De een kijkt een beetje vreemd achterom, de ander fietst strak door. Een aardige tiener riep: "Respect meneer!" Nou liep ik er ook met m'n zakje, maar mij zag hij alleen maar lopen natuurlijk, terwijl manlief zich net bukte om wat te rapen. Even later nog een paar jonge jongens. Maar omdat ik wat dovig aan het worden ben, hoorde ik alleen maar "mevrouw". Ik ben in ieder geval gezien dus!

Wat heel verdacht is.........plastic zakjes!! Niet oprapen!!!! Het zijn gewoon zakjes met hondenpoep en kijk, daar snap ik nou echt geen drol van. Laat dan het poepje van je hond gewoon liggen, dan verteert het uiteindelijk nog wel een keer. Maar om nou van huis af een plastic zakje mee te nemen, je hondendrol(letje) op te rapen en het dan vervolgens van je af te kwakken....ik liep me er echt over op te winden. En dat terwijl ik gisteren zo'n mooi stukje had gelezen over de moed hebben om zacht te zijn, niet te oordelen.........

En wat nou helemaal shit is: al die plastic flesjes, lege sigarettendoosjes, snoeppapiertjes, blikjes, ballonnen, binddraad, rood/wit afzetband, bierflesjes, zakjes poep.......het ligt allemaal temidden van de hondenpoep die niet in een plastic zakje is gedaan. Dus naast strondhanden kwam ik ook nog eens met poep onder m'n schoenen thuis, je weet wel, met van die lekkere profielzolen.

Aan m'n theezakje hangt een labeltje met de vraag: Wanneer komt het kind in jou naar boven?

Nu dus.......lekkere poepverhaaltjes vertellen!!

GROENST #26-1; STA OP

Van de week zagen we een indrukwekkend filmpje. Manlief kreeg het op z'n hart familie en bekenden op te roepen om op te staan. Een GROENE oproep, vandaar dat ik het hier overneem.

STA OP

In de afgelopen dagen ben ik geraakt door een aantal documentaires op tv, vooral “Rot op met je milieu” van de EO. Er kwamen beelden van dode vogels voorbij, waarbij de maag geopend was en de inhoud uit allerlei plastics bestond, soms een paar voorwerpen, maar ook tientallen. Het was geen gezicht om deze vergane vogels te observeren, met middenin een veelkleurig palet van plastics. Bekijk eventueel de volgende site: www.midwayfilm.com

Afgelopen zondag was het Michazondag. De profeet (Micha 6 : 8)roept ons op om op te staan tegen onrecht. En het onrecht in deze wereld is zeer divers en soms bijzonder heftig. We kunnen overal aan de slag. Ik wil je vriendelijk, maar ook zeer nadrukkelijk vragen om op te staan tegen het vele plastic gebruik, maar ook tegen het veelvuldig, rondslingerende afval. Het is geen gezicht, want het bederft onze mooie omgeving, maar tegelijk maakt dit plastic ons milieu, onze leefruimte kapot. Ik bedoel met “milieu” de prachtige schepping van onze Schepper.

Ik roep je op om steeds minder plastic mee te nemen naar huis. Bespreek dit ook met je huisgenoten, je buren, familie, kringen en vrienden. Samen brengt ons veel verder dan alleen. Denk tegelijk aan het scheiden van ons afval.

Adopteer een stukje omgeving, waar regelmatig het afval wordt weggegooid: een fietspad, je eigen straat, een plantsoen, een waterkant, enz. Je kunt dit alleen doen, maar ook met je gezin, je wandelmaatje, je buren. De eerste keer zit je “plastic”zak zo vol, maar als je elke week een vast moment neemt, dan zul je ontdekken dat de omgeving er mooier en beter uit gaat zien. En dat is niet alleen prettig voor jezelf, maar ook voor je buurtgenoten, voor toeristen en last but not least onze medeschepselen, de vogels en de dieren.

STA OP

GROENST #25; Piano

Het wordt wel weer eens tijd om achter te piano♫ te kruipen en m'n oude muziekboeken tevoorschijn te halen. Want alles wat 1 jaar niet wordt gebruikt, mag van mij eigenlijk altijd wel weg. Een hele stapel muziekboeken zijn al verwerkt in allerlei creatiefs, maar het stapeltje Chopinboeken die ik van broerlief♥ erfde gaan natuurlijk niet weg. Die hebben trouwens allemaal een GROEN kaft ☺. Ook al is daar muziek bij die ik (nog) helemaal niet kan spelen. En als ik het al ga oefenen, dan kan ik het nog maar een klein beetje, maar daar is het plezier niet minder om. Zo af en toe heb ik wel de behoefte om iets nieuws aan te leren, maar ik merk ook dat ik daar dan toch het geduld voor mis en de discipline om er elke dag op te gaan zitten oefenen. Er zijn zoveel meer leuke dingen te doen. Dus grijp ik maar weer naar het oude bekende en ben ik verbaasd hoe ik sommige ingewikkelde grepen nog maar zo pak, net of ik gisteren nog les had. Ik voel me dan ook bijna weer op les zitten. Heel, heel lang geleden op de muziekschool in Vlaardingen, waar ik het pianospelen leerde. Of bij m'n pianojuf in Arnhem waar ik zo heerlijk Chopin mocht spelen en waar ik muziek leerde maken. Of in Hardenberg, waar ik temidden van de drukte van m'n gezin, gewoon lekker ging zitten oefenen voor de lessen die ik daar kreeg en waarbij de buren van 3 deuren verder zelfs de Turkse Mars van Mozart herkenden. Nou....dat vind ik al heel wat, dat het herkenbaar is wat ik speel☺. Dus gauw maar weer achter de toetsen voordat de piano ook de deur uit moet.