GROENST #55; GROENE auto

Ik ben niet de enige in huis die zich met GROEN bezighoudt! Ook manlief kan er wat van. Hij gebruikte mijn oude smartphone, maar kwam altijd in de knoei met de lettertjes op dat kleine ding en stuurde daardoor ook wel eens hele rare berichtjes de wereld in. Tijd voor een andere dus. Een echte fairphone is niet te betalen, tenminste....niet voor ons, dus is het een refurbished I-Phone geworden, bij z'n nieuwe abonnement. Ook GROEN dus, hoewel er niet gekeken is hoe GROEN de provider is, nou ja.....dat bekijken we nog eens een keertje.

En dan ook nog......manlief wil graag een andere auto, een GROENE, een echte GROENE. Hij zit zich er al een half jaar lang aan te verlekkeren. Maar ja.......er is een afspraak!! Na het kopen van onze Panda 4 jaar geleden, zou er 5 jaar niet gekeken worden naar een andere auto. Nou ja....gekeken.....gepraat/gezeurd over, was het meer.
Waar het hart vol van is, daar loopt de mond van over, dus zo af en toe is er het afgelopen half jaar toch wel eens over 'gesproken' en kwam die GROENE auto best regelmatig voorbij. Tja, omdat GROEN m'n hart wel heeft, moest ik toch maar eens gaan luisteren naar alle beweegredenen van manlief. In het verleden kon het zo maar gebeuren dat er ineens een andere auto op de oprit stond, zonder dat ik daar veel bemoeienis mee had gehad, met alle nare gevolgen van dien voor onze relatie. Inmiddels heb ik geleerd dat ik – zelfs bij het aanschaffen van een auto – m'n eigen verantwoordelijkheid heb. Dusssss!!! Manlief heeft alle voors en tegens eens op een rijtje gezet. En dan kom je toch weer van die teleurstellende donkerGROENE zaken tegen. 

Dé GROENE auto die hij op het oog heeft, daar zijn er op dit moment maar 2 van te koop in Nederland, tenminste.....zo ziet hij op Marktplaats. De ene is superGROEN, want die rijdt op biogas, de andere GROENE rijdt op benzine, maar die heeft dan wel weer een trekhaak, en dat heeft superGROEN niet, want dat kan niet met zo'n GROENE biogastank onder de auto. Wat een dilemma!! Kijk.....mij interesseert het eigenlijk niet wat voor kleur een auto is, als tie maar rijdt en als tie maar GROEN rijdt! Dat zou dus het liefst electrisch moeten zijn, maar dat is nou ook weer niet te betalen voor ons. En hoe maak je dan toch een GROENE keuze. Die GROENE met dat GROENE gas, zou je dan denken. Maar dan komt de donkerGROENE aap uit de mouw. De CO2uitstoot, die verminder je heel sterkt door op biogas te rijden, maar de hoeveelheid fijnstof en andere zaken die uitgestoten worden en die schadelijk zijn voor de gezondheid, die is niet zo GROEN. Die is zelfs nog hoger dan bij het rijden op benzine.

Als we kiezen voor superGROEN, dan kunnen we niet meer met onze eigen panda ons kipje trekken, dan moeten we anderen vragen ons op de plek van vakantiebestemming te brengen. Is niet echt zo'n probleem, maar toch....je levert wel vrijheid in. We kunnen dan niet meer gaan wanneer we willen. Fietsen achterop en ergens anders in Nederland gaan fietsen zit er dan ook niet meer in. Daar is ook wel een mouw aan te passen.....maar toch!

Wat zal het gaan worden?? Ik ben benieuwd! 

En als het wat wordt, dan moet ik nog even stevig nadenken over hoe manlief dat ene jaar gaat compenseren........dat moet dan natuurlijk ook het liefst iets GROENS zijn. Iemand een ideetje voor me?

GROENST #54; Round Robin

GROENST # 54; Round Robin

Van het ene project in het andere.........zo leef ik zo'n beetje m'n leven. Van de ene GROENE uitdaging in weer een andere challenge. Je kent het inmiddels misschien al een beetje van me.

Het ene Round Robin project is afgerond en voor het andere heb ik nog een paar boekjes te gaan.. Een heerlijk project trouwens, om mee bezig te zijn. "Een Round Robin boekje is een rondreizend creatief project waarin alle groepsleden starten met een eigen boekje. De boekjes reizen rond in de groep en iedere deelnemer vult de boekjes met een afgesproken aantal bladzijde vol creatieve kunsten. Na een aantal maanden komt het boekje weer terug bij de oorspronkelijke eigenaar, maar nu barstensvol bijdragen van de andere deelnemers, speciaal voor elkaar gemaakt. Bijzonder! Op deze website lees je alles over Round Robin."

Voor mij is het belangrijk om elke dag even creatief bezig te zijn, dus zo'n Round Robin boekje is ideaal! Hoewel een stukje boezem breien voor de stichting Breiboezem ook bij dat creatief bezig zijn hoort hoor, of een bloemetje haken, of een granny voor de plaid die maar langzaam groeit. Even terug naar RR....Om creatief bezig te zijn voor een onbekende heeft helemaal iets spannends en waarschijnlijk hoor je er nooit meer wat over en ja......jammer je bent het kwijt. Je maakt iets voor iemand en zelf heb je alleen maar lol tijdens het maken en het nog steeds even bekijken als het klaar is en het boekje hoeft nog niet opgestuurd te worden en dan moet je het loslaten.

Toch wel net zoiets als je kind loslaten. Het is iets van jezelf en je hebt er geen zicht meer op, je verliest het uit het oog. Ik maak er wel foto's van. Elke creatieve bladzij wordt op de foto gezet en zo af en toe zet ik er wat van op pinterest. Inmiddels heb ik op m'n laptop 6 mappen met de namen van alle deelnemers aan de 6 rondes waaraan ik heb meegedaan en in al die verschillende mapjes weer foto's van de 8 of 10 dubbele pagina's die ik gemaakt heb en van details. Ik zie daar ook een ontwikkeling in. In het begin een beetje stijfjes, nog een beetje bangig, maar het wordt hoe langer hoe losser, steeds meer een eigen stijl. Nieuwe dingen uitproberen en een uitdaging om te creëren met alles wat ik al in huis heb en dat is echt niet weinig. Oude Flows met mooie papiertjes, allerlei soorten verf, stempels, inkten, de inhoud van m'n keukenla. Vondsten. Leuk, leuk, leuk!

Wil je ook een keertje meedoen? Via de facebookgroep, Round Robin ideetjes en inspiratie kan je je aanmelden. Je kunt kiezen voor een ronde per post, dat kost je zo'n 8x portokosten van 1,56 in het begin, oplopend tot 3,95. Ik heb er een paar keer aan meegedaan maar vind het toch het leukste om het op te zetten in eigen woonomgeving, waarbij je de boekjes gewoon aan elkaar door kunt geven en met een gezellig samenzijn te starten en af te sluiten. Dus Wapenveld e.o..........mocht je zin hebben, dan doe ik nog een keertje mee!

GROENST #53; Bernina

Altijd als ik m'n naaimachine op tafel zet om daarmee iets nieuws te maken, of van iets ouds iets nieuws, of er moet wat hersteld worden......allemaal GROENE zaken........dan heb ik het gevoel alsof ik nog steeds op mijn nieuwe naaimachine aan het werken ben.

Mijn oude, kregen we als huwelijkscadeau van mijn ouders. Misschien meer een cadeau voor mij dan voor manlief? Toch niet. Voor onze huishoudportemonnee, die hij in z'n eentje moest vullen, was het natuurlijk heel fijn dat ik wat naaimachinehandig gemaakt was door mijn moeder en door m'n naaijuf van de vormingsklas. We kregen hem trouwens al een tijdje voor onze trouwdag, zodat ik op de spiksplinternieuwe machine, mijn eigen trouwjurk kon naaien. Het was een mooi gezamenlijk project van m'n moeder en mij, want ik naaide de jurk en zij naaide de voering. Beide naaimachines op tafel, met een vader in de buurt die zorgde voor de koffie, de thee, de koek, de chocolade en hij leidde ons echt van ons trouwjurkenwerk af, want we mochten niet aan tafel zitten om daar de koffie of thee te drinken......nee, stel je voor dat er iets geknoeid zou worden over de jurk. Die naaimachine heeft vele uren gedraaid op al mijn naaiwerk. Zelfs op winterjassen van plaids en oude bontvoering uit een oude jas of een jongensbroek uit de oude broek van een oom.Toen was ik al GROEN bezig!! 

Nu sla ik net "mijn bernina boek" open om te kijken wat ik met dat ene voetje kan doen, wat ik nog nooit gebruikt hebt. En wat zit er voorin? De aankoopbon.........22 oktober 1991! Ach, zijn/haar 25 jarig jubileum in ons gezin is zomaar ongemerkt voorbij gegaan. Fl. 1795,- Wat een geld hebben we daaraan uit durven geven. Maar als ik eens even zou gaan rekenen wat ik er allemaal al mee bespaard hebt met alle broeken, rokken, bloesjes, jurkjes, jassen en jasjes, gordijnen, wiegbekledingen enz.,dan kom ik ook wel een heel eind. En we kregen ook nog wat terug voor ons ouwetje, die het toch ook ruim 18 jaar volgehouden heeft... Fl. 250,-. Ik weet nog dat de verkoper, die de naaimachine bij ons thuis kwam bezorgen en de andere gelijk mee zou nemen, zei dat ik hem kapot genaaid had op dikke stoffen. Daardoor was het spoelhuis ontzet......jammer, anders hadden we misschien 300 gekregen en dat voor een machien van 18 jaar oud die Fl. 495,- gekost had.

Het is nog steeds een feestje om op m'n nieuwe, 25 jaar oude Bernina lekker GROENST bezig te zijn. Bedankt Bernina!!

#52; GROEN, GROENER, GROENST

Vandaag was een dubbel GROENE dag. Samen met 2 van onze lieve kleinkids zijn we op pad geweest voor "IKBENSUPPORTERVANMOOISCHOON" . Gehuld in een veiligheidsvestje, met in onze gehandschoende handen een ring met een GROENE vuilniszak voor het plastic en blik en een grijpstok + nog een kleine zak voor restafval, gingen we op pad. Hoe we daar zo bij kwamen?

Vorige week kwamen Stijn en Daantje vragen of we een klusje voor ze te doen hadden. Ze zijn nl deze 40 dagen voor Pasen bezig met een actie voor TEAR, ze staan 40 dagen op voor de kinderen in Noord Irak die zijn gevlucht voor het oorlogsgeweld in Syrië en Irak.

Met de opbrengst zorgt Tear ervoor dat de kinderen in de diverse opvangkampen wekelijks voorzien worden van fruit.

Daar willen we natuurlijk graag een klusje voor bedenken. En omdat we zelf allang supporter zijn van een schoon Wapenveld en regelmatig met een zakje  onze wandelingen doen, was de keus snel gemaakt en de klusjeskids zagen het ook wel zitten. Omdat we langs een drukke weg die door het bos loopt wilden schonen leek het ons wel handig om wat veiligheidsmaatregelen te treffen, dus nam manlief contact op met de ROVA, waarbij hij regelrecht verbonden werd met de afdeling "Mooi Schoon", waar we al kennis mee gemaakt hadden op een voorlichtingsavond van de gemeente Heerde. Helemaal persoonlijk werden ringen, zakken, grijpers, veiligheidshesjes, thuisbezorgd en konden we vanmorgen op pad. Helaas konden we in het uur wat we ervoor uit hadden getrokken nog geen kilometer Molenweg ontdoen van plastic, blik, glas en ander zwerfvuil. Zoveel lag er en zo'n ring met een volle zak is best zwaar. En dat grijpen met een grijper gaat ook niet altijd handig, daar moet je mee oefenen. Dus hebben we het 2e stuk maar meer geraapt dan gegrepen.

Resultaat.......bijna 1 kilometer schoon  en we hopen dat het opvalt bij de fietsers en feestvierders die we schuldig achten aan de rommel. 2 tevreden kids met een gevuld spaarpotje en ook nog eens een happy opa en oma! GROEN, GROENER, GROENST!

GROENST #51; Footprint 5000

Ben je nog benieuwd hoe het met m'n Footprint challenge van februari gegaan is?

Mijn doelen waren: 30% minder vlees en 30%meer groente, meedoen met politieke acties door GROENE petities te tekenen en 'praten' over duurzaamheid. Geen spullen kopen had ik geloof ik ook aangevinkt, maar daar ben ik niet helemaal aan ontkomen. Geen electronica..........op de allerlaatste dag van februari, haalden we via de Wapenveldse verkoophoek een broodbakmachine op. De onze was kapot gegaan, was al een keer provisorisch gerepareerd bij het repaircafé, en had het nu weer begeven. Voor de recycling ging die naar de recykleerafdeling van zoonlief z'n werk. Maar gemist werd ie wel! Dus geheel ondoordacht hebt ik gereageerd op de advertentie waar wonder boven wonder nog niemand op gereageerd had! Meestal ben ik te laat......En hebbes, we mochten hem ophalen en we hebben er al een paar heerlijke broodjes mee gebakken.

Verder haalden we toch een paar nieuwe pannen in huis omdat de pannen die ik ooit in de jaren 80 gewonnen had met een leuke slagzin over Croma bij de toenmalige Torro in Winschoten, het enigszins gingen begeven. De pannen niet, maar de hengsels van de deksels en pannen zonder deksel koken ook niet echt duurzaam. Dus dankzij de zegeltjesactie van AH en een lieve mensen die hun zegeltjes ter beschikking stelden kunnen we weer koken. Ik heb wel even gekeken naar GROENE pannen, maar die zijn niet te betalen voor gewone mensen, dus kook ik heel blij in m'n nieuwe pannen.

Minder vlees/meer groente eten ging prima. Ipv vlees bakte ik voor mezelf zoete aardappelkoekjes. Een lekkere vervanger! Ook de zwartebonenburger ging er wel in. Dus dat blijft een alternatief voor me. Ik heb best wat petities getekend en 'praten' doe ik voor al op m'n GROENSTE blog, dus hier en dat levert soms best gespreksstof op.

Doelen bijna gehaald dus! Een lichtGROENE februarimaand!

Ik ga er gewoon mee door, misschien niet zo strikt, maar na een hele maand zit het al bijna zo in m'n systeem dat het weinig moeite kost om er mee door te gaan. In maart doe ik er nog een tandje boven op, want m'n zuivelgebruik, wat ook heel veel CO2 uitstoot geeft, kan ook wel wat aanpassing gebruiken. Ik probeer nu minder zuivel te gebruiken. 2X op een dag, i.p.v. 4x. Mijn beker melk tijdens de lunch vervalt en een toetje neem ik nu nog om de dag en op de dag van geen toetje drink ik lekker m'n beker warme melk voor het slapen gaan. M'n havermout of yoghurtontbijtje mag blijven en heel stiekem ben ik het ontbijtje aan het oefenen met sojayoghurt!

Het is te doen.........met een flinke schep eigen gemaakte granola en een paar plakjes banaan ☺

Groenst #50; DDD

Zo af en toe heb ik last van een DDD, een Duurzame Dip Dag. Een dag dat ik me niet zo GROEN gelukkig voel. Dat is dan het geval als ik berichtjes hoor, zie of lees waarin bijvoorbeeld gezegd wordt dat het allemaal wel meevalt met de slechte stoffen in ons water. Alles wordt er uitgefilterd!! Dus waarom dan m'n best doen om eigen wasmiddel, vaatwasmiddel en eigen schoonmaakmiddelen te maken? En nou hadden we bedacht om in de toekomst winddelen of windtegoeden aan te schaffen omdat ons dak niet geschikt is voor zonnepanelen, dan blijkt dat ook weer niet zo GROEN te zijn als de energiemaatschappij doet voorkomen. We worden gewoon beduveld waar we bijzitten en daar word ik dan zo saggerijnig van. En is de politiek wel te vertrouwen? Wat beloven ze allemaal voor GROENS! Eerlijk gezegd verwacht ik er niet zo veel van, hoewel mijn partij best wel GROEN uit de bus komt. Maar ja, hebben zij wel wat in de melk te brokkelen na 15 maart.

 En waar ik dan helemaal weer van opkikker..........De afgelopen week waren we in het huis van zoon-en schoondochterlief, aan het oppassen op hun super lieve kids en stond ik lekker te koken in mn eigen oude pannen. Zo'n 44 jaar geleden aangeschaft en 15 jaar geleden doorgegeven aan zoonlief voor z'n eigen bedoeninkje en nog steeds in gebruik.  Dat kleurt m'n DDD dan weer lekker GROEN.

GROENST #49; Doe eens wat aardigs!

Het is weer bijna zover. De 40dagen voor Pasen beginnen bijna. Al vanaf ik weet niet hoelang een vastentijd. Daar deden de protestantse christenen vroeger nooit aan mee. Het was iets van de katholieken, net zoals het carnaval voor de vastentijd.

Ik had een vriendinnetje, wat in die tijd de snoepjes die ze bij ons thuis kreeg, niet opat maar ze mee naar huis nam en daar in een trommeltje deed, voor na de vastentijd. Andersom kreeg ik een dubbeltje om op maandag het ijsje te kopen, wat zij op zondag kochten. Lief eigenlijk en wat respectvol!

Tegenwoordig doen de protestantse christenen op allerlei manieren aan de vastentijd mee. Ze laten van alles staan aan eten, drinken, doen even niet aan facebook en allerlei andere sociale media.

Maar ja, ik laat al van alles staan aan eten en drinken in de Let's do challenge, dus daar laat ik het maar bij. 

Dus wil ik deze 40 dagen iets gaan doen in plaats van nalaten. Vorig jaar stuurde ik 40 dagen lang kaartjes naar allerlei lieve mensen. Deze keer ga ik 40 dagen lang iets aardigs doen.

Ik ben geinspireerd door het artikel “Zomaar wat liefs” in een Flow uit 2016. Ik had al wel eens van het uitgestelde kopje koffie gehoord. Waarbij je in een restaurant 1 kopje koffie bestelt, maar er 2 betaald. Die is dan voor iemand die het zelf niet kan betalen en die maar zo het restaurant kan binnen stappen en vraagt of er ook een uitgesteld kopje koffie voor hem is. 

Op meer dan 100 plekken in Nederland kan je hieraan mee doen. Het kan ook een tosti zijn trouwens. Zo'n leuk idee!

Maar ook iemand een helpende hand bieden of een bemoedigend kaartje sturen, een kaartje achterlaten tussen de bananen in de supermarkt of een klein cadeautje op het bankje in het park. (Zo kom je ook nog weer wat van je overbodige spulletjes af.☺) Er zijn mogelijkheden genoeg. Leuke bijkomstigheid is dat je er zelf ook nog eens een positief gevoel van krijgt. Misschien wel een beetje egoistisch, maar voorop staat toch om een beetje liefde de wereld in te sturen.
Er is een Facebookgroep 'Voor jou van mij' en ook eentje van mensen die overal kaartjes achterlaten, 'Zwerfpost' . En je kunt er hier nog meer over lezen.
Ik zou zeggen: Doe mee en doe ook eens wat aardigs! Zo maken we met elkaar de wereld een beetje mooier!

GROENST #48; dure duurzaamheid

In de tijd dat de GROENE smoothies in de mode kwamen, moest ik daar natuurlijk aan meedoen.

We woonden toen nog in ons GROENE boshuisje en er moest een blender komen om die overheerlijke gezonde drank te kunnen maken. Ik had er ooit wel een, maar die had ik gesloopt toen ik zelf papier ging proberen te maken. Het pulppapje wat ontstond nadat ik allerlei papiertjes in water had geweekt, moest met de blender fijngemaakt worden. Nee dus, ik draaide hem helemaal aan gort. Van zelf papier maken is dus niets meer gekomen, alleen de zelfgemaakt zeef van horregaas ligt nog ergens. Dus vanwege al het GROENS

, een nieuwe blender gekocht en een poosje gesmuld van GROENE, rode, witte en ondefinieerbaar gekleurde drankjes genoten. Mijn favoriet: peer, peterselie en koekkruiden.

Later kocht ik voor 7,50 een zoveelstehandse keukenmachine. Die zat veelbelovend in een doos van Kitchenaid, maar helaas.....dat was niet wat er inzat. Het was een beetje een doorgedraaide machine, maar voor mij nog prima te gebruiken. Inclusief een blender. Toen had ik er zomaar 2. Ik heb er een paar jaar veel plezier van gehad en draaide er van alles mee aan kleine stukjes, plakjes, blokjes en in de blender kon ik heel fijn nootjes fijnmaken en dadels fijnmaken, want je moet toch wat als je geen geraffineerde suikers wilt eten. Dan moet je zelf aan de bak! Het rook altijd wel een beetje verdacht als ik m'n voorbereidingen voor bakken trof, maar ach.......Tot de dag dat het machientje ook z'n 2e leven niet meer zag zitten. En ja.....wat dan? Dan begint het wikken en wegen, want ontspullen en consuminderen....dan ren je niet zo maar naar de winkel voor een nieuwe. Maar omdat ik hem echt veel gebruikte vonden we het toch wel toegestaan om een andere te halen. En dat deden we, in ons eigen dorp. Dat is toch ook wel een beetje duurzaam, om je eigen ondernemers te steunen. Heerlijk, wat een apparaat. Het hakt, snijdt, klopt er lustig op los.

Vandaag, tijdens het koken van een heerlijk smakelijck pompoen-tomatensoepje, zocht ik de blender op. Oh ja.......er staan er dus 2!! Hoe overbodig! Die ene van de GROENE sapjes kan ook wel weg. En ja hoor......ik voeg gelijk de daad bij het woord. Ik giet m'n kokendhete soepsubstantie in de grootste blender, die geen onderdeel is van mijn nieuwe keukenmachine. En je raadt het al.....met een noodgang spuit de hete vloeistof uit de blenderkan! Over m'n pink, au!

Wat een stomme, dure, onduurzame actie. Nu krijgt ie geen 2e leven meer. Hoogstens kan die wat uit elkaar gesleuteld worden door de medewerkers van zoonlief op een van de afdelingen van 's Heerenloo, waar kapotte electronica klaargemaakt wordt voor recycling.

GROENST #47; ontspullen

Dat was een interessant artikel in de Stentor van 15 februari. Over een economisch model waarbij het er op neerkomt dat men geen spullen meer bezit, maar alleen nog maar spullen gebruikt en waarbij producten altijd eigendom blijven van de producent. Een gevolg hiervan is dan dat de die voortaan zo gaat produceren dat het hééééééél lang mee gaat, en dat het in ieder geval fatsoenlijk gerepareerd kan worden als er per ongeluk toch iets stuk gaat. Bedacht door ThomasRau en zijn partner Sabine Oberhuber. Rau is schrijver van het boek Materials Matters.

Neem nou mijn strijkijzer. Ik heb er een hele middag mee bij het repaircafé gezeten. En de man naast mij maar zuchten en steunen en hoofdschudden, dit proberen, dat proberen, er een ander bijhalen. Het moest zo simpel zijn om het te reparen, maar hij moest ergens binnenin het handvat zien te komen en dat was onmogelijk. Ja, of hij sloopte het hele geval en dan kon ik er ook niets meer mee beginnen. Nu is het dus een afvalstrijkijzer geworden. Ik heb hem gedumpt in de doos voor kleine elektrische apparaten bij onze plaatselijke Electronics winkel. Maar jammer is het wel, want ik heb nog nooit zo'n lekker strijkijzer gehad. En stom, stom, stom.....heb ik me laten verleiden om een aanbiedinkje te kopen bij AH. Strijkt dus voor geen meter en het is ook geen degelijk strijkijzer wat gerepareerd kan worden. Echt geen GROENE actie!!

Dan maar het oude, niet stomende ijzer weer tevoorschijn gehaald, wat ik gebruik om bijenwas over m'n wasdoeken heen te strijken (om de kaas in te doen, om over een bakje heen te doen met een restje eten, om minder plastic te gebruiken, en waarmee ik encaustic(schilderen met was) creaties mee probeer te maken) Die geprobeerd schoon te maken. Weet je dat je dat heel goed met tandpasta kan doen? Een GROENE vervanger voor zo'n vreselijk stinkende strijkijzerreiniger, waarbij je alle ramen open moet doen om frisse lucht in te kunnen ademen. En voor de was voor m'n wasdoeken en m'n crea gebruik ik nu mijn AHijzertje.

Maar om even terug te komen op die toekomstige spullotheek. Je snapt natuurlijk wel dat ik daar helemaal voor ben. Dan kan ik nog veel meer gaan ontspullen en steeds minder afval produceren.

Meneer Rau zegt in het artikel:'Alle grote veranderingen in de mensheid zijn ooit begonnen door 1 persoon. Iedereen is in staat om die ene iemand te zijn. Waarom wij dan niet' Ik wens ze suczegen!!

En zolang die spullotheek er nog niet is kunnen we nog altijd spullen lenen bij de 'buren' via Peerby.

GROENST #46; Dag lieve dominee

Dag lieve dominee,

Ik zie u nog zo voor me, met uw altijd zwarte hand. Hoe fascinerend om tijdens de zegen te zien hoe u uw ene arme met uw andere hand naar boven bracht en hoe die arm dan al zegenend naar beneden zakte. Als 15 jarig meisje kwam ik voor het eerst bij u op catechisatie, samen met nog 2 andere meiden die u waarschijnlijk al kende vanaf hun geboorte. Zo lang was u al dominee in Arnhem. Ik woonde er nog maar net. Eigenlijk woonde ik er nog niet eens, maar was ik bij kerkmensen in de kost, om zo mijn examenjaar maar op 1 school te hoeven doen. En u was erbij, die 28ste mei 1969. U stond gewoon te wachten, samen met mijn ouders en met al die andere mensen, om te horen wat de uitslag was voor mij. En 's avonds kwam u het vieren dat ik geslaagd was. Wat was u een lieve, betrokken dominee! Er was alle ruimte op catechisatie om te praten over dingen die ons bezighielden. Zoals glaasje draaien......U praatte zo gewoon met ons over allerlei dingen , zoals over de besnijdenis.....de betekenis ervan, maar ook het plekje!! Ik kende maar 1 plekje waar 'voor' voorkwam en dat was voorhoofd! Maar ja, ik was 15 en zo GROEN als gras........

En ineens was u weg!! Was daar een zwarte zondag, waarop de mensen de kerk uitliepen en nog een zwarte zondag, waarop allerlei namen afgelezen werden van de mensen die er ook ineens niet meer waren. En zwarte dinsdagen, want ons catechesatiegroepje bestond ook ineens niet meer.

En nu, nu bent u in eer hersteld. Bent u volledig gerehabiliteerd. Opeens bent u weer volop in mijn leven aanwezig met een stroom aan emoties, waarvan ik niet geweten heb dat ik ze had.

Nou was ik niet alleen GROEN op het gebied van........maar toen ook een GROENTje op het gebied van emoties en hoe er mee om te gaan. Wegstoppen die handel, dan is het er ook niet. Maar ik herinner me wel mijn boosheid, de 'brutaliteit' tegen mijn ouders, het geklap met deuren, het gevoel van vervreemding, wat ik deel met de GKV kerkenraad in Arhem, van nu. Verdriet.

Nu voel ik, naast grote blijdschap en dankbaarheid voor uw eerherstel, vooral spijt. Spijt dat ik er niet voor u was toen u geschorst werd. Dat ik u niet eens gedag heb gezegd of een kaartje stuurde om u te bedanken voor dat fijne catechisatiejaar, voor uw betrokkenheid, voor uw liefde. U was echt een goede herder. Dus doe ik het nu, postuum.

Dank u wel, lieve dominee Scheele, dank u wel dat ik bij u mezelf mocht zijn, met al mijn vragen, met al mijn opmerkingen, met mijn schrik.☺

Dank u wel, dat u zo betrokken was op mijn leven, dat u er was op zo'n spannend moment als een examenuitslag. Dank u wel dat u er was om mijn feestje mee te vieren. Ik bied u mijn excuus aan dat ik dat 47 jaar geleden niet gedaan heb.

Dag lieve dominee, tot ooit.......met twee handen! ♥

GROENST #45; alweer politiek

Tja, als één van de schijven van de 5, komt ie natuurlijk elke week wel 1 keertje voorbij. De politiek en de invloed die ik daarop kan hebben. Ik had het al even over het stemmen op m'n GROENE kandidaat. En inmiddels weet ik ook al weer welke petitie ik getekend heb.

Het was een petitie tegen Trump’s klimaatbeleid. En als jij ook graag wilt dat Amerika zich aan het klimaatakkoord houdt en dat Trump z'n zin niet doordrijft, dan kan je ook deze petitie tekenen. Er zijn nog zo'n 13.000 handtekening nodig om bij de 75.000 te komen. 

Gisteren werd ik opgeroepen om me aan te sluiten bij een wereldwijde organisatie, https://350.org Deze organisatie zit in 188 landen en organiseert online campagnes en massa acties om politieke aandacht te trekken voor het klimaat.

Ik heb gekozen voor A ROCHA, ook een wereldwijdebeweging! Christenen die vanuit hun geloof zorgen voor Godsschepping. In Nederland adopteren dertien lokale groepen natuurgebieden en dragen er zorg voor natuurbeheer en monitoring. Verder organiseren de groepen geregeld activiteiten gericht op verwondering en genieten van de natuur. Ooit schreef ik er al een GROENER over, ook met de bedoeling ons daar aan te sluiten. Maar (schaam, schaam) het is er nog nooit van gekomen. Wel volgde ik ze of Facebook. Ook de Climate Stewards, een onderdeel van A Rocha, die zich met diverse projecten inzet waar je je CO2 uitstoot kunt compenseren.

Leuk om daar een duurzaamheids bucketlijst te vinden. Ja sorry, ik heb hem dan wel weer uitgeprint, om af te kunnen vinken. Best al aardig wat, maar het kan natuurlijk altijd beter en altijd meer. Goed om daar een beetje balans in te houden. Niet al te rechtvaardig, niet al te wijs (Prediker 7:16)en niet al te politiek.......

GROENST #44; politiek

Hebben jullie dat ook wel eens, dat je je afvraagt van wie je een bepaalde karaktertrek hebt en of iets wel een karaktertrek is, of dat wat je jezelf hebt aangeleerd in je kindertijd. Een soort overlevingsmechanisme. Ik wel, regelmatig zelfs. En ik zie van alles in mezelf terug van m'n moeder, van m'n vader en ook van m'n broers, van m'n ene oma mijn schrijverij (en m'n migraine) van m'n andere oma dat ik niet zo goed tegen plagen kan.

Een van m'n opa's was ondernemer, hij had een expeditiebedrijf. Dat echte ondernemersschap zie ik niet in mijn familie terug, hoewel er ondernemende mensen genoeg tussen zitten, maar weer wel in m'n nageslacht, namelijk bij oudstezoonlief en sinds kort heeft ook een andere zoonlief zijn eigen bedrijf. Het onderwijzersbloed, wat veelvuldig in allebei de kanten van mijn familie vloeide en vloeit (andere opa, vader, moeder, grote broer, nichtje, neven + het bloed van manlief, zit er niet in bij onze kinders (of het moet er nog uitkomen....) maar ik zie wel weer een kleindochterlief met bepaalde trekjes die heel goed bij een juf passen. Ik vind het wel super interessant, m'n voorgeslacht. Leuk om daar verhalen van te weten. En met een stukje daarvan ben ik creatief aan de slag. Maar dat verhaal komt nog wel een keer.

Eigenlijk wou ik het even hebben over de politieke genen, die ik beslist niet van opa de ondernemer mee heb gekregen, die ooit in de gemeenteraad zat voor de AR. Ik zou mezelf zelfs A-politiek willen noemen. Het interesseert me echt geen biet en ik vind de politiek een grote voor de gek houderij. Helemaal in verkiezingstijd. Kortom, ik heb weinig vertrouwen in de politiek

Nu doe ik mee met Footprint5000 en daarin word ik uitgedaagd om met het onderdeel politiek, een stukje van de schijf-van-vijf, mee te doen en zo wat voetafdruk te verminderen. Zo heb ik van de week al een GROENE petitie getekend, maar ik weet niet eens meer waarvoor en heb ik kenbaar gemaakt op Facebook, dat ik op een GROENE milieukandidaat ga stemmen. Ik ben een hele trouwe stemmer, dat dan wel weer, een gewoontestemmer, omdat dat me bijgebracht is door m'n ouders, maar daar houdt het dan wel mee op. Nu neem ik me voor om op 15 maart niet klakkeloos, gewoontegetrouw een rondje te roden....of is het een vierkantje? Maar ga ik op zoek naar m'n milieukandidaat. Eerst maar eens op zoek naar de kieswijzer. Als het maar GROEN is......

GROENST #43; ramen zemen

Wat was het gisteren een heerlijke voorjaarsdag. Tijd om onze ramen aan de buitenkant op te schonen. Een klusje van manlief. En waar doet hij dat altijd mee. Tja, met een microvezeldoekje en een wisser. Kan het ook anders? Hmm, hebben we ergens nog een spons en zeem? Geen idee! We gaan op zoek. Manlief vindt een ragebol, die zal hij wel gebruiken. Maar waar is die van gemaakt?? Ja ja, van plastic!! Ik vind zelf nog een zeem. Geen echte, maar een mombakunstzeem. Ohoh! En manlief vindt in een emmer nog een spons. Een spons? Nee, geen echte, ook een synthetisch gevalletje. Tsjonge.........dit is niet echt GROEN! Wat hebben we nog meer in de kasten liggen aan plastic materialen waar we mee werken?

De afwasborstels. We hebben er 2. Een mooie houten met echte haren van – weet ik niet – en eentje in het plastic. Bezems.....hoe zien die er eigenlijk uit, eentje met keiharde plastic 'haren'. Boenderborstel.....die is wel weer echt met haren geloof ik. Nagelborsteltjes.......yep-plastic! Maar wat nou als je een veganist bent, dan zijn die echte haren natuurlijk ook niet echt GROEN! Oeps, ik heb ook nog wel een paar schilderkwasten van marterhaar en andere beestenharen en die doen het nou juist zo fijn!

Ik ga in maart.....want deze maand koop ik geen spullen, vanwege m'n footprint5000-uitdaging, toch maar op zoek naar een borstelwinkel. Dille en Kamille schiet me in de gedachten, daar ziet het er altijd zo ouderwets gezellig uit, met allerlei mooie borstels en katoenen vaatdoekjes.

Ooit boende ik bij een hele lieve oude mevrouw. Ik poetste haar toilet en badkamer met..........haar oude directoires. Tja..........ook een idee. Mijn maatje is nou niet direct XXS.....toch maar bewaren dan als ze 'op' zijn. Misschien kan ik er ook wel een paar oude t-shirts voor gebruiken. En ik heb ook nog wel een tricot lap op zolder liggen, waar ik toch niets meer uit naaien kan. Ik ga het proberen! Wordt dat toch nog eens gebruikt en kan ik voortaan de microdoekjes wel laten liggen.