GROENST #40; fleece

Zo af en toe breek ik er mijn hoofd weer eens ove!. Wat is nou een goede GROENE keuze wat betreft de materialen waar mijn kleding van mag zijn. En dan heb ik het nog niet eens over hoe en waar en onder wat voor omstandigheden het gemaakt wordt en klaargemaakt wordt om hier in Nederland in de winkels/webshops gehangen te worden.

Vandaag even over fleece, dat toch niet zo eco is, als gedacht was. Want het lijkt natuurlijk superGROEN om een trui of vest te dragen van gerecykleerde petflessen! Maar o wee, al die plastic deeltjes.......Ik las er dit artikel over.

Een fleecekijkje aan de kapstok.......

Daar hangt mijn fleecevest. Het is een erfenis van volgens mij een van mijn zonenlief, die het doorgaf aan zusjelief, toen die graag in wijde kleding rondliep. Dat zal zo'n 20 jaar geleden zijn. Dat doe je toch als je 13 bent? En toen zij hem niet meer wou, nam ik hem weer over. Toen zat ie me vast wijder dan nu. Oké, die wordt dan al wel 20 jaar lang gewassen en is vast ook ooit wel eens in de wasdroger gedroogd en heeft dus al 20 jaar z'n plastic deeltjes in het afvalwater en de atmosfeer achtergelaten. Maar gelukkig wordt ie altijd op een lage temperatuur gewassen en dan valt het ook nog wel weer mee volgenx milieu centraal............En waarom deze lekkere fleece alle andere fleece in de afgelopen 20 jaar overleefd heeft??? Geen idee! Ik deed ooit een zwarte, een rode en een oranje fleecetrui weg met een kledingophaalactie.Misschien worden die nu ook wel hergebruikt door anderen en ik hoop dat ze er een plezierige warmte aan mogen beleven. 

Manlief heeft 2 van die vesten hangen. Eentje is ongeveer 13 jaar oud, toch ook respectabel. De ander mag hij alleen aan als hij werk doet voor het GLK.

GROENE conclusie. Als je zo lang met je fleecedoet en  en je doet dat op een lage temperatuur en je droogt ze aan de waslijn, dan zijn we toch nog best GROENST bezig!

Maar ohohoh..........wat moet ik met al m'n microvezeldoekjes die zo lekker schoonmaken???

GROENST #39; migraine

Regelmatig lig ik met m'n GROENE washandje op m'n hoofd een dag of een halve, in bed.

Migraine!! November 2015 ging ik er voor het eerst mee naar een neuroloog, terwijl ik er al vanaf m'n 9e jaar ongeveer last van heb. Ik weet nog hoe beroerd ik me voelde op school. Ik kon m'n brood niet wegkrijgen, ik was zo misselijk als wat en toch maar doorlopen. Totdat m'n klasgenootjes m'n vader (de hoofdmeester) erbij gingen halen. Toen mocht ik naar huis, lekker in bed, met de koude hand van m'n moeder op m'n hoofd en als zij er niet was, een washandje.

Ze wist wat het was! Haar moeder ook! Die liep ook altijd met een koude doek om haar hoofd, hoorde ik laatst van tantelief. En maar doorgaan.....zo ging het voor mij ook altijd. Doorgaan totdat het echt niet meer ging en dan naar bed. Met apc, paracetamol, ibuprofin, zetpillen of wat dan ook.

Door de bezoeken bij de hoofdpijnkliniek ben ik er inmiddels achter dat dat niet de handigste manier is om met migraine om te gaan. Waar ik eerder dacht dat het om een vervelende hoofdpijn ging, waar ieder ander mee door kan gaan en z'n ding doen, maar ik niet.....nu weet ik dat migraine een chronische aandoening is. En ook al heb ik op heel veel dagen er geen last van, de aandoening is er en kan zo op gaan spelen. De ene keer is het voorspelbaar, bijvoorbeeld na een drukke verjaardagsvisite of andere bijeenkomst. Na een intensieve bezigheid, maar ook heel vaak komt het zo maar, vanuit niets. Door er rekening mee te houden dat het er altijd is, heb iker wat meer grip op. Als ik het goed doe, doe ik ontspanningsoefeningen, ga ik op tijd naar bed, ga daar lekker eerst nog even soaken. En blijf ik niet een hele middag of avond verjaardagvieren, hou ik rekening in m'n agenda met de afspraken voor of na iets waar ik beslist naar toe wil. Vermijd ik bijeenkomsten met veel prikkels. En de andere dingen....ja jammer, die moet ik nog al eens afzeggen. Eigenlijk zou ik helemaal geen afspraken meer moeten maken, alleen maar leven vanuit het spontane. Gaat het goed, dan ga ik een bezoekje brengen, gaat het niet....geen vrouw over boord. Maar ja, zo werkt het ook niet altijd in mijn leven. Dus sorry lieve mensen, als ik m'n afspraken soms niet na kan komen. Sorry, als ik niet altijd een hele middag of avond feest kom vieren. Sorry, als ik iets beloofd heb en het duurt nog al een poos voordat ik die belofte eens in kom lossen. Sorry dat de gordijnen soms wel heel lang dicht blijven, omdat ik dan in bed ben blijven liggen met een pil, waarvan de migraineaanval gestopt wordt, maar waar ik minstens een uur voor moet blijven liggen. Meestal val ik na dat uur in slaap en wordt dan een paar uur later iets prettiger weer wakker, maar nog wel heeeeeeel moe.

Ik wil stoppen met vechten tegen de hoofdpijn. Ik mag mezelf toestaan om te blijven liggen. Wat?? Ik mag gewoon blijven liggen. En ik besef ook wel dat ik in een bevoorrechte positie ben, zonder verplichtingen van een baan, waarin op me gerekend wordt. Maar dat mag ook wel eens na 55 jaar doorbuffelen.

Www.migrainefonds.nl

www.hoofdpijnpatienten.nl

www.hoofdpijncentra.nl

GROENST #38; macadamianoten

Zes jaar geleden liep ik rond in Shanghai. Ik hield mijn lieve vriendin gezelschap die 14 dagen ging logeren bij haar zoon en zijn chinese vrouw en hun zoontje. Wat een belevenis, wat een drukte en wat moest ik aan de rust van ons stille dorpje wennen toen ik weer terug was.

Een van de leuke dingen waren al de markten en marktjes langs de kant van de weg. Zelfs de winkeltjes zagen eruit als marktkramen met hun open voorkanten. Onze favorieten waren de theemarkt, met ik weet niet hoeveel theewinkeltjes, de breiwinkeltjes en de notenkramen. We kochten allerlei soorten thee, brachten de dames van dat ene breiwinkeltje de hoofden op hol door steeds maar weer terug te komen en steeds maar niet te kunnen beslissen wat we wilen hebben. Bij de notenkraam kochten we macadamianoten! Zoon van vriendinlief liet ons allerlei kanten van Shanghai zien en hij kocht bij een van de vele notenkramen, ongebrande pinda's om een slinger te maken voor de vogeltjes, die dan 12 hoog, tussen alle flats en apartementencomplexen mochten komen snoepen. Dit tot vermaak van hun toen 9-maanden oude zoontje. (geen vogeltje gezien.....).

Maar die macadamianoten!! Ik kende ze van de bakjes bij de supermarkt, met een paar noten, voor een heleboel geld en je moest er nog mee oppassen ook, want het waren vetbommen-lees caloriebommen- dus niet goed voor me. De macadamianoten die hij kocht zaten in een schil, keihard, er zat een speciaal krakertje bij om ze open te maken, dan zette je dat ding in een barstje en draaide je de noot zo open. Heerlijk!! Een heel ander smaakje dan thuis en het grote voordeel......als je zo'n moeite moet doen om ze open te krijgen, dan ben je er na 5 noten ook wel klaar mee! Ik nam een dikke zak mee naar huis, heb navraag gedaan op de markt of ze ook macadamianoten in schil hadden en daar keken ze me aan of ik wel goed bij m'n hoofd was. Zij dachten zeker ook, dat die nootjes zo bloot van de boom kwamen rollen, zoals ik, voor ik die harde schil had gezien.

Eind 2016 gingen vriendinlief met haar man weer richting Shanghai en vele mensen leveren allerlei verlanglijstjes bij hen in, omdat in China alles zo lekker goedkoop is! Ik dus ook......een zak macadamianoten met schil! En ik kreeg ze, 2 weken geleden kwamen ze bij ons met de zak noten, uit China. Maar ik schrok een beetje van de inhoud. Daar zaten wel die lekkere noten in, maar in elke noot zat een heel netjes, recht sneetje. Ik zag gelijk allerlei kindertjes voor me, in een fabriek met een zaagje om in elk nootje dat sneetje te maken. Hoeveel vingertjes zouden er afgevallen zijn, omdat ik zo nodig zo'n zak met lekkere macadamia's wilde hebben. De smaak werd er wel een beetje minder van. Ik ben maar eens even op zoek gegaan naar wat informatie over de macadamia's.

Ze groeien helemaal niet in China, zoals ik dacht. De chinezen importeren ze uit Australië, Hawai, Kenia of een ander Afrikaans land. Daar worden ze bewerkt (dus ook van dat sneetje voorzien)of gepeld en dan weer geëxporteerd, met of zonder schil. Bij Alibaba kan ik 1 kilo krijgen voor nog geen 3 euro!! En dat terwijl ik hier voor een paar ons nog meer moet betalen! Maar ja, dan moet ik wel minimaal 1 ton afnemen. En dat wordt me nou toch een beetje te gortig. Ik hou het voortaan wel bij Nederlandse walnoten, van eigen geplante boom! Die verlagen ook mijn slechte cholesterol, en waar de macadamianoten 7 gezondeeigenschappen hebben, hebben mijn walnoten er 11! Hoef ik me ook niet schuldig te voelen over die sneetjes en het voordeel van zelf kraken blijft. Na het pellen van een paar walnoten heb ik het ook wel gehad!

GROENST #37; strijken

Ik ben niet zo'n vreselijk huishoudelijk aangelegd type. Ik zie al die klussen in huis meer als een noodzakelijk gebeuren. Vroeger (lees: toen manlief nog aan het werk was) had ik nog wel een beetje structuur, maar dat is nu ver te zoeken. Zo te hooi en te gras sop ik eens een kastje of een deur en mest ik een la uit. Wordt er gestofzuigd....boven door de een, beneden door de ander. Ja, manlief steekt ook z'n huishoudhanden uit de mouwen!! Het ziet er...volgens ons...nog best netjes en schoon uit! Ook al houd ik dus niet zo van het huishouden, ik heb wel een lievelingsklusje. Strijken!!! Ja, ja... maar ik strijk nooit onze basics (net gelezen dat dat een hip woord is voor ondergoed), nooit de theedoeken, nooit onze dekbedhoezen. Maar wel onze zakdoeken. Dat vind ik nou zo'n lekker klusje. Er is ook een tijd geweest dat ik ze zo uit de wasmand, opvouwde en in de kast legde. Maar tegenwoordig zijn de zakdoeken weer netjes glad, tenminste zo glad mogelijk, want al hou ik van strijken, ik kan het niet zo goed. Of dat nou aan mij ligt of aan het ijzer waarmee ik werk.......Ooit streek ik voor een lieve mevrouw wel al haar beddegoed, tafellakens, theedoeken, pyama's en zakdoeken met een strijkijzer wat je zowat niet op kon tillen, maar glad dat het allemaal werd. M'n eigen stoomstrijkijzer deed het ook best aardig, maar nu is tie jammer genoeg kaduuk en ga ik er morgen mee naar het repaircafé, misschien kunnen ze hem daar weer aan de praat krijgen, want nu wordt er niks meer glad, de overhemden van manlief niet, m'n eigen bloesjes niet.

Maar wat ik eigenlijk wou vertellen met dit strijkstukje.....dat ik best GROEN strijkend opgevoed ben door m'n moeder. Ze sproeide met een of andere tupperwareachtige beker met een dekseltje met gaatjes water op al de was, (invochten heette dat, als ik het me goed herinner.....ook zo'n leuk klusje om mee te helpen) ze vouwde dat allemaal in elkaar op een rolletje en ging het een dag later strijken. Ze hing dan al het gestrekene netjes over een stoel en als het strijken dan klaar was, dan pas ging ze vouwen. "Want anders was het jammer van de tijd dat het strijkijzer voor niks aan stond". Ja, ja, wat een GROENE moeder had ik toch. Ze zat er ook altijd bij, bij het strijken. Niet omdat ze een luie huisvrouw was, maar omdat het beter is voor je rug. Ook GROEN toch!

Misschien vind ik het strijken wel zo leuk omdat ik als klein meisje de zakdoeken mocht strijken. Dan hing ik ze ook netjes over de stoel en ging ze opvouwen als ze allemaal gestreken waren. Ik vond het wel jammer dat ik dan niet nog even het hete ijzer over het gevouwen zakdoekje kon halen, zoals ik dat moeders van vriendinnetjes zag doen. Nu doe ik dat dus wel.........of zal ik voortaan het, GROENER gaan doen? Of GROENST, zittend!! Net zoals m'n moeder!

GROENST #36; 2017 het jaar van....

Ik ben al van alles tegengekomen. 2017 het jaar van dit en het jaar van dat. Dit is in en dat gaat uit.

Voor mezelf heb ik ook wel een uit en een in! Eigenlijk had 2016 ook wel dat jaar van...kunnen worden, maar ik was nog niet moedig genoeg. Soms wel, maar meestal niet.

Maar waar gaat het nou over??

Vandaag duwde manlief me een column uit de krant onder m'n neus! Een column uit de Telegraaf en nou kan je van alles denken over de Telegraaf en het feit dat manlief hem leest, maar dit stukje van meneer Jeffrey Wijnberg, psycholoog is me uit het hart gegrepen. Met dikke rode letters wordt het kort samengevat:

                           DRIE ZOENEN ZIJN ER TWEE TEVEEL.

Nou, wat mij betreft zijn het er 3 teveel en daar ga ik in 2017 dus wat aan doen.

Hoe of wat weet ik nog niet precies........maar ik ben er klaar mee, met dat gelebber of dat gesmak in de lucht. Geef mij maar een hand of een knuffel!

Meneer Wijnberg van de Telegraaf is het helemaal met me eens en ik ben zo blij dat ik niet de enige ben! En helemaal dat het in de krant staat!! Volgens hem vindt half Nederland het niks, dus zijn er vast heel veel mensen die blij met me gaan zijn in 2017!

Hij van de Telegraaf gaat wel heel resoluut van start: "Gelukkig nieuwjaar en aan mijn lijf geen polonaise". Dat is me net wat te kort door de bocht. Zeggen dat ik verkouden ben en een ander niet aan wil steken, zou ook nog kunnen. Ik ben namelijk altijd snotterig en helemaal als ik gefietst heb en dat gebeurt nog wel eens! Maar helemaal eerlijk vind ik dat ook weer niet, dus................iemand van jullie een goed idee voor me?

Misschien heb ik nog een badge liggen waar ik een boodschap op kwijt kan of ik moet heel snel nog een shirt laten bedrukken met grote letters: VERBODEN TE ZOENEN!

Ik kan het natuurlijk gewoon zeggen: 'Je krijgt een hand of een hug en ik wens je een gezegend nieuwjaar!' Ja dat wordt het: 2017 het jaar van H/H!

Voor wie dit leest, die weet het alvast!!

PS een iets andere versie dan de column in de Telegraaf vind je hier in het blog van Jeffrey Wijnberg.

GROENST #35; kiplekker

Tot nu toe zijn manlief en ik echte vakantievierders in eigen land. Hoewel we 7 jaar geleden kerst vierden in Australië. Tja....als je dan een keer buiten de grenzen gaat, doe het dan goed! We kijken met heel veel plezier op die tijd bij onze familie terug en de fotoboeken liggen op tafel om ons verblijf daar weer eens te herbeleven. Ondertussen bezocht ik Shanghai en Uganda, ook niet naast de deur en het zal niet snel gebeuren dat ik weer in een vliegtuig stap. En ik geniet minstens net zo van alle mooie plekjes in eigen land. Manlief heeft daar zo af en toe andere ideeën over. Die wil nog wel eens 'iets geks' doen. Of dat nou komt omdat hij met pensioen is en veel te veel mooie vakantiereclames voorbij ziet komen via z'n tablet of in de PLUS? Zo af en toe kan ik wel eventjes enthousiast lijken, maar dat is ook heel gauw weer over. En nu.................nu kan ik hem overtuigen, nou ja misschien is het meer chanteren.....

In de NRCtest 'Hoe klimaatbewust ben jij'? worden leuke vragen vragen gesteld. Over een oude koelkast, een wasdroger, zonnepalen, elektrische auto, een verwegvakantie, bosbessen en kipfilet. Soms is het wat moeilijk kiezen uit de antwoorden. Mijn grote favoriet is deze: 'Is het beter voor het milieu om 2 dagen in de week geen vlees te eten of een kampeervakantie in eigen land te houden?' En ja hoor....(ik had trouwens alle antwoorden goed!!) een kampeervakantie in eigen land geeft veel minder CO2 uitstoot dan het 2 dagen je vlees laten staan. Die ene keer in de week vindt manlief al vervelend genoeg. Dus hij mag lekker kippenpoten blijven eten, zolang we maar lekker GROEN met ons KIPje in Nederland blijven! Fijne vakantie alvast!!

GROENST #34; 2-spalt

In deze tijd van het jaar word ik altijd wat heen en weer geslingerd. Aan de ene kant wil ik het liefst een winterslaapje houden om aan kerst en oud en nieuw te ontsnappen. Aan de andere kant is er dat stukje wat mee moet doen aan alle verwachtingen die mensen stellen aan kerstfeestvierders en jaarwisselingfans. Maar na 64 jaar weet ik nog steeds niet goed hoe ik dat prettig kan doen.....vandaar dat ik liever onderduik met kerst en voor al dat vuurwerk en gezoen met Jan en alleman op de eerste dagen van het jaar.

Winterslaap!!!

Maar ja, wij mensen zijn niet van de winterslaap. Daar zijn we te warmbloedig voor en al ben ik een koukleum, ik heb toch maar besloten te gaan voor de warme gezelligheid van kerst. We hebben lampjes aangeschaft voor in onze oranje vazen. De kerststalletjes zijn van zolder gehaald. We branden wat meer ecowaxinelichtjes dan anders. Ik heb me in de rondte gespat om eindejaarskaarten te maken en........vanwege mijn tweespalt ben ik scheef geknipt. Zo blijf ik toch een beetje bij mezelf!  Fijne feestdagen en voor het nieuwe jaar alle goeds gewenst!

Groenst#33 #repdigit restafval

Zo'n leuk woord....repgidit.......Vorige week vierde 1 van onze lieve schoondochters een repgidit verjaardag, 33 is ze geworden. Ik had nog nooit van repdigit gehoord, totdat we een geocache wilden gaan zoeken met die naam. Vlak bij ons in de buurt en toch konden we niet zomaar onze naam op het logrolletje schrijven. Dat mocht alleen maar als het een repdigitvondst was.......je 11e, je 22ste, je 333ste, je 4444ste enz. Je snapt hem zeker al!

Een repdigit (afkorting van repeated digit) is de Engelse benaming voor de voorstelling van een natuurlijk getal in een positiestelsel dat alleen uit identieke cijfers (of andere symbolen voor de weergave) bestaat. Voor de rest kan je even op wikipedia kijken. ☺ En de cache was voor ons de 222ste.
Maar eigenlijk wil ik het daar helemaal niet over hebben, maar ja, zo'n getalletje brengt me helemaal van m'n apropos. Ik wil het hebben over ons restafval. Maar ga daar ook weer even met een dikke omweg naar toe. Via december.......
December is zo'n maand waarin mensen de balans opmaken. Wat heeft het afgelopen jaar me gebracht en waar wil ik naar toe in het nieuwe jaar. Ik ben daar niet zo van. Ik betrap me er elk jaar weer op dat ik op oudejaarsdag helemaal niet heb teruggekeken. Ik leef dan heel erg in het hier en nu en vraag me constant af hoe ik het vuurwerk kan ontlopen. Ik heb ook (bijna) nooit goede voornemens voor het nieuwe jaar. Ik heb wel eens plannen, zoals 365dagen projecten, maar die lopen nooit van 1-1 naar 31-12. Ik ben wel verwachtingsvol. Ik wacht wel af wat er komen gaat.
En wat heeft dit repdigit blogje (ik zeg trouwens ook wel vaak regdipit.....vind ik lekkerder klinken, maar het is niks......) nou met december en ons restfval te maken.
Het hele jaar zijn we actief aan het afval scheiden geweest. Eigenlijk niet veel anders dan andere jaren, behalve dan dat we zwerfafval zijn gaan rapen en dat komt natuurlijk wel bij ons eigen afval terecht, maar niet bij ons restafval. En nu is het december en onze restafvalkliko zit nog maar voor 3/4 vol. En hij is dit jaar nog niet 1x geleegd (toch ff terugkijken....) We weten niet eens meer wanneer die in 2015 het laatst geleegd is. Echt GROENST en daarom vind ik het wel vermeldenswaardig. Het is wel eens anders geweest. Dan ging manlief er nog maar even bij instaan zodat er nog weer wat bij in kon. Glas en blik ging toen al wel apart weg, maar al die zuivel-en frisdrank pakken........dat tikt echt wel aan in je afvalbak.
Goed.... in het kort komt het hier op neer, dat we best wel trots zijn op ons afval! Tot de volgende keer maar weer.

GROENST #32; barstjes

Er komen zo langzamerhand wat barstjes in m'n GROENE laag. GROEN leven staat bij mij o.a. voor eerlijk en daar komen de barsten een voor een in.

Dan denk je dat je GROEN bezig bent om ipv dagcrème met allerlei plastics en chemische rommel, natuurzuivere kokosolie te gebruiken. Is dat spul zo bewerkt dat je net zo goed een pakje croma op je gezicht kan smeren.......Nou ja, dat was niet de vergelijking op de site die ik heb gelezen, daar ging het over het gebruik van kokosolie i.p.v. Boter. Maar toch.......koop ik nog kokosolie of ga ik dan maar op zoek naar een PBAvrije smeerseltje.

En dan m'n wasmiddel. Maak ik m'n eigen natuurzuivere wasmiddel, wel vloeibaar............zit m'n wasmachine toch nog onder de vetluis. Ja, ik weet het....er is me al door diverse wasmachinereparateurs geadviseerd om waspoeder te gebruiken voor het behoud van m'n wasmachine. En dan kan je altijd wel op een lage temperatuur wassen vanwege het milieu, de wasmachines hebben het nodig om een goed heet schoongebrand te worden van al het vuil wat zich dan aankoekt. Ik geloof dat je zelfs met de nieuwste energiezuinige wasmachines geen kookwas meer kan doen. Het is toch ook wat dat je door hoe je wast, de levensduur van je machine kunt beinvloeden. En je wasmachine wast alleen maar energiezuinig op het ecoprogramma. Ook goed om te weten. Onze AEG doet het al bijna 20 jaar, dus het is nog maar even de vraag hoe lang ik nog energieverspillend kan wassen.

En dan het gebruik van GROENE ecoschoonmaakmiddelen. Dat schijnt helemaal niet zoveel zoden aan de dijk te zetten. Er zit hetzelfde in als in de gewone schoonmaakmiddelen. Voor de vervuiling van het water is het wel handig om minder schoonmaakmiddelen te gebruiken – hoera........minder schoonmaken dus......en ongeparfumeerd. Dus niks geen stinkende schoonmaakazijn meer en ook geen dure ecover allesreiniger.

Ik voel me soms zo beduveld. Het programma GROEN licht op maandagavond geeft aardige informatie, maar soms ook heel onaardig.

En dat je zelfs beduveld kan worden met een GROENE bijbel!! Dat is nou wel het allerlaatste wat je zou verwachten.

In die GROENE bijbel........en in alle andere ook, staat een tekst die ik me maar wat meer aan ga trekken: Wees niet al te rechtvaardig en meet je geen overdreven wijsheid aan. (Prediker 7:16). Of zou die drukker van de GROENE bijbel dat ook gedacht hebben...........

Oh ja, we hebben een nieuwe koelkast. A++, we kunnen met wat minder koelruimte toe en missen net een klein beetje diepvries!

GROENST #31; omdenken??

Ik ben ook ideeën aan het opruimen. Dat is ook ontrommelen, en ook wel een beetje omdenken......... Heerlijk rustig wordt het daarvan in mijn hoofd!! In maart kreeg ik een aanmoedigingsprijs voor mijn materieschilderij: VRIJE VOGEL. Ik liet me aanmoedigen om wat te experimenteren. Ik hou er wel van om nieuwe dingen uit te proberen. Dus ging ik aan de gang met bijenwas, jaren geleden al verzameld uit onze bijenkasten. Erg leuk, maar om een echt encaustic wax schilderij te maken, moet ik weer een speciaal spulletje hebben om m'n bijenwas mee te mengen, zodat het met warm weer niet van het schilderij afglijdt. En het is wel handig om een enorm afzuigsysteem te hebben om de gifstoffen die vrijkomen bij het verwarmen en verwerken van de was weg te werken. Niet zo GROEN dus. Daarom zie ik er nu maar helemaal van af. Ik kan nog wel een beetje knutselen met de was die ik nog heb. Dan doe ik het raam wel open! En ik heb nog wat inkten staan voor experimenten......laat ook maar zitten. Met de paar kleurtjes die ik kocht, knutsel ik nog wel een paar kaartjes in elkaar, maar het grotere werk, laat ook maar zitten.

M'n kroontjespen krijgt nog één kans, als ik binnenkort bij schoondochterlief uitga proberen of haar inkt beter werkt dan de mijne, want ik krijg geen fatsoenlijke letter op papier, terwijl ik toch met een kroontjespen en inkt uit een inktpot, met een inktlap ernaast en een vloeitje heb leren schrijven. Maar lukt dat niet, dan gebruik ik gewoon alleen maar de al wel 30 jaren oude kalligrafeerpennen, waarmee ik mezelf ooit een beetje leerde kalligraferen. Zelf papier maken......dat leek me ook zo leuk. Ooit probeerde ik het en draaide m'n blender daar mee aan gort. Nu kan ik de beschrijving daarvoor ook wel wegdoen en ga ik wel een keertje naar de papiermolen in Loenen voor een paar mooie papiertjes, dan kunnen we daar gelijk een paar caches zoeken.

GROENST #30; ontspullen

Wat een wijze uitspraak van al zo lang geleden.( Meneer Morris leefde van 1834 tot 1896)

Wel leuk om te weten dat er toen ook mensen waren die heel veel spullen in hun huis hadden waar ze van alles mee konden doen, maar het niet deden. Of spullen die er wel waren, maar die toch niet mooi genoeg waren om ze uit te stallen. Er is niets nieuws onder de zon.

Ik stel me zo voor dat mijn grootouders, die aan het eind van de 19e eeuw er al wel waren, in huizen woonden waarin niet zoveel rijkdom te zien was. Eigenlijk weet ik er niets van hoe ze opgroeiden. Alleen van de moeder van mijn moeder. Zij groeide op in een tuindersgezin en hielp haar vader met het werk in de tuinderij. Ik heb een foto waar ze opstaat als jong meisje, met haar vele broertjes en zusjes.

Ik ben al een paar jaar bezig om hoe langer hoe minder in huis te hebben wat ik niet gebruik, maar er lijkt geen einde aan te komen.Alles wat ik een jaar niet heb gebruikt gaat weg. Hoe lekker om de afgelopen weken overtollige kerstversieringen weg te brengen die op een kerstmarkt (hopelijk) verkocht worden voor een goed doel. Ja, ook die 2 leuke houten kerstbomen, die zoonlief voor me maakte en nog eentje die andere zoonlief voor me liet maken op zijn werk. Ook al die ballen en balletjes die al jaren op zolder liggen en er toch nooit afkomen. De kunstkerstboom die ik tig jaren geleden als Sintcadeau kreeg van weer een andere zoonlief, ligt er nog wel, met de lichtjes er nog in. Die wilden ze niet hebben voor de kerstmarkt, dus als er nog een liefhebber is voor een miniboompje met lampjes! Je bent welkom.

M'n verzameling kerststalletjes ligt er nog wel, die mochten niet weg van manlief. (hij vindt het lastiger dan ik, dat ontspullen) Misschien laat ik ze dit jaar gewoon op zolder liggen, dan kunnen ze volgend jaar weg.😉 Wat ook eindelijk weg is, nadat het ook wel 5 jaar op zolder heeft gelegen.......de  zak met schapenwol, gewassen en schoon, afkomstig uit een dekbed en gekregen van een bekende – omdat ik er vast nog wel wat mee kon! Ja dus- nee dus, het kwam er nooit van. De zak is nu in handen van een creatieveling die er kransen en ballen van maakt. Misschien zie ik er op facebook nog eens een fotootje van. Het is zo lekker dat ik er nu niks meer mee hoef! Ik kan gewoon lekker op de bank zitten met een mooi boek!

Zou ik tijd over hebben door minder spullen? Zou ik het eindelijk eens gaan leren; niet altijd iets hoeven of moeten? 

GROENST #29; met pensioen

Afgelopen donderdag was het zover, manlief heeft na 43,5 jaar afscheid genomen van het onderwijs en van de school waar hij 24 jaar met heel veel plezier en liefde heeft gewerkt. Een bijzondere dag, al was hij al vanaf augustus thuis, maar door een echte afsluiting veranderd er echt wat in je leven. Ik ben met het meegegaan met pensioen. Al heb ik geen afscheid genomen van een werkzaam leven buiten de deur van ons huis, het voelt wel zo, want samen kunnen we het 's morgens lekker rustig aan doen (Ik wat rustiger dan manlief, wat betekent dat ik thee met beschuit op bed krijg, om langzamerhand wat bij te komen en de dag te ontmoeten) We kunnen samen aan de wandel, of op de fiets erop uit en er blijven (gelukkig) nog heel wat momenten om ons eigen ding te doen. En toch.......na donderdag heb ik zelf het gevoel dat ik opnieuw het leven moet herpakken. Wat zit een mens …...nou ja, ik dan.......toch raar in elkaar.

Een woord waarmee hij afscheid nam is: SUCZEGEN! Een zelfbedachte combi van succes en zegen! Succes wordt elkaar veel toegewenst, maar je kunt alleen echt succes hebben als er Zegen van Boven op rust. Het is uitgesproken naar alle kinderen van Kristal, de bezoekers van de sing-in die door school voor hem georganiseerd was en het staat op de kaartjes aan de cadeautjes voor schoolkids en collega's. En hoe leuk dat hij het van de collega's terugkreeg in 7 heerlijke chocoladeletters! SUCZEGEN! Wij hebben het nodig bij dit nieuwe stukje in ons leven en ik wens het jullie!

GROENST #28; simpel m'n geloof vieren

Ik vind het nog niet zo simpel, dat simpeler willen leven. En hoe geloof ik simpel?

Ik geloof dat ik gisteren wel een simpele ontdekking heb gedaan bij een Taizéviering.

Hoe eenvoudig om met elkaar mooie liederen te zingen, met een hele eenvoudige tekst en die een paar keer te herhalen. Begeleid door pianomuziek en een 4stemmig koor. Alleen maar te luisteren naar een bijbellezing en dan 10 minuten stil te zijn, alleen maar stil, simpel stil. Ik had al wel enige oefening gehad in het stil zijn, dus de 10 minuten vielen me niet lang, terwijl ik om me heen wel hoorde dat anderen daar moeite mee hadden. Maar het leidde me niet af van mijn eigen stil zijn.

Het was een verademing in vergelijking met alle geweld van de band, die we anders horen tijdens de diensten die we bezoeken. Ze begeleiden wel hele mooie liederen, maar met zo'n kabaal en herrie. Voor mij viert al dat lawaaigeweld een negatieve boventoon over de mooie tekst van de liederen. Dan luister ik ze liever thuis met een cdtje waar ik zelf het volume van kan bepalen en zonder er hoofdpijn van te krijgen.

Voortaan hou ik er van om simpel mijn geloof te vieren,.......weer een stukje verder in het simpeler leven.