GROENST #49; Doe eens wat aardigs!

Het is weer bijna zover. De 40dagen voor Pasen beginnen bijna. Al vanaf ik weet niet hoelang een vastentijd. Daar deden de protestantse christenen vroeger nooit aan mee. Het was iets van de katholieken, net zoals het carnaval voor de vastentijd.

Ik had een vriendinnetje, wat in die tijd de snoepjes die ze bij ons thuis kreeg, niet opat maar ze mee naar huis nam en daar in een trommeltje deed, voor na de vastentijd. Andersom kreeg ik een dubbeltje om op maandag het ijsje te kopen, wat zij op zondag kochten. Lief eigenlijk en wat respectvol!

Tegenwoordig doen de protestantse christenen op allerlei manieren aan de vastentijd mee. Ze laten van alles staan aan eten, drinken, doen even niet aan facebook en allerlei andere sociale media.

Maar ja, ik laat al van alles staan aan eten en drinken in de Let's do challenge, dus daar laat ik het maar bij. 

Dus wil ik deze 40 dagen iets gaan doen in plaats van nalaten. Vorig jaar stuurde ik 40 dagen lang kaartjes naar allerlei lieve mensen. Deze keer ga ik 40 dagen lang iets aardigs doen.

Ik ben geinspireerd door het artikel “Zomaar wat liefs” in een Flow uit 2016. Ik had al wel eens van het uitgestelde kopje koffie gehoord. Waarbij je in een restaurant 1 kopje koffie bestelt, maar er 2 betaald. Die is dan voor iemand die het zelf niet kan betalen en die maar zo het restaurant kan binnen stappen en vraagt of er ook een uitgesteld kopje koffie voor hem is. 

Op meer dan 100 plekken in Nederland kan je hieraan mee doen. Het kan ook een tosti zijn trouwens. Zo'n leuk idee!

Maar ook iemand een helpende hand bieden of een bemoedigend kaartje sturen, een kaartje achterlaten tussen de bananen in de supermarkt of een klein cadeautje op het bankje in het park. (Zo kom je ook nog weer wat van je overbodige spulletjes af.☺) Er zijn mogelijkheden genoeg. Leuke bijkomstigheid is dat je er zelf ook nog eens een positief gevoel van krijgt. Misschien wel een beetje egoistisch, maar voorop staat toch om een beetje liefde de wereld in te sturen.
Er is een Facebookgroep 'Voor jou van mij' en ook eentje van mensen die overal kaartjes achterlaten, 'Zwerfpost' . En je kunt er hier nog meer over lezen.
Ik zou zeggen: Doe mee en doe ook eens wat aardigs! Zo maken we met elkaar de wereld een beetje mooier!

GROENST #48; dure duurzaamheid

In de tijd dat de GROENE smoothies in de mode kwamen, moest ik daar natuurlijk aan meedoen.

We woonden toen nog in ons GROENE boshuisje en er moest een blender komen om die overheerlijke gezonde drank te kunnen maken. Ik had er ooit wel een, maar die had ik gesloopt toen ik zelf papier ging proberen te maken. Het pulppapje wat ontstond nadat ik allerlei papiertjes in water had geweekt, moest met de blender fijngemaakt worden. Nee dus, ik draaide hem helemaal aan gort. Van zelf papier maken is dus niets meer gekomen, alleen de zelfgemaakt zeef van horregaas ligt nog ergens. Dus vanwege al het GROENS

, een nieuwe blender gekocht en een poosje gesmuld van GROENE, rode, witte en ondefinieerbaar gekleurde drankjes genoten. Mijn favoriet: peer, peterselie en koekkruiden.

Later kocht ik voor 7,50 een zoveelstehandse keukenmachine. Die zat veelbelovend in een doos van Kitchenaid, maar helaas.....dat was niet wat er inzat. Het was een beetje een doorgedraaide machine, maar voor mij nog prima te gebruiken. Inclusief een blender. Toen had ik er zomaar 2. Ik heb er een paar jaar veel plezier van gehad en draaide er van alles mee aan kleine stukjes, plakjes, blokjes en in de blender kon ik heel fijn nootjes fijnmaken en dadels fijnmaken, want je moet toch wat als je geen geraffineerde suikers wilt eten. Dan moet je zelf aan de bak! Het rook altijd wel een beetje verdacht als ik m'n voorbereidingen voor bakken trof, maar ach.......Tot de dag dat het machientje ook z'n 2e leven niet meer zag zitten. En ja.....wat dan? Dan begint het wikken en wegen, want ontspullen en consuminderen....dan ren je niet zo maar naar de winkel voor een nieuwe. Maar omdat ik hem echt veel gebruikte vonden we het toch wel toegestaan om een andere te halen. En dat deden we, in ons eigen dorp. Dat is toch ook wel een beetje duurzaam, om je eigen ondernemers te steunen. Heerlijk, wat een apparaat. Het hakt, snijdt, klopt er lustig op los.

Vandaag, tijdens het koken van een heerlijk smakelijck pompoen-tomatensoepje, zocht ik de blender op. Oh ja.......er staan er dus 2!! Hoe overbodig! Die ene van de GROENE sapjes kan ook wel weg. En ja hoor......ik voeg gelijk de daad bij het woord. Ik giet m'n kokendhete soepsubstantie in de grootste blender, die geen onderdeel is van mijn nieuwe keukenmachine. En je raadt het al.....met een noodgang spuit de hete vloeistof uit de blenderkan! Over m'n pink, au!

Wat een stomme, dure, onduurzame actie. Nu krijgt ie geen 2e leven meer. Hoogstens kan die wat uit elkaar gesleuteld worden door de medewerkers van zoonlief op een van de afdelingen van 's Heerenloo, waar kapotte electronica klaargemaakt wordt voor recycling.

GROENST #47; ontspullen

Dat was een interessant artikel in de Stentor van 15 februari. Over een economisch model waarbij het er op neerkomt dat men geen spullen meer bezit, maar alleen nog maar spullen gebruikt en waarbij producten altijd eigendom blijven van de producent. Een gevolg hiervan is dan dat de die voortaan zo gaat produceren dat het hééééééél lang mee gaat, en dat het in ieder geval fatsoenlijk gerepareerd kan worden als er per ongeluk toch iets stuk gaat. Bedacht door ThomasRau en zijn partner Sabine Oberhuber. Rau is schrijver van het boek Materials Matters.

Neem nou mijn strijkijzer. Ik heb er een hele middag mee bij het repaircafé gezeten. En de man naast mij maar zuchten en steunen en hoofdschudden, dit proberen, dat proberen, er een ander bijhalen. Het moest zo simpel zijn om het te reparen, maar hij moest ergens binnenin het handvat zien te komen en dat was onmogelijk. Ja, of hij sloopte het hele geval en dan kon ik er ook niets meer mee beginnen. Nu is het dus een afvalstrijkijzer geworden. Ik heb hem gedumpt in de doos voor kleine elektrische apparaten bij onze plaatselijke Electronics winkel. Maar jammer is het wel, want ik heb nog nooit zo'n lekker strijkijzer gehad. En stom, stom, stom.....heb ik me laten verleiden om een aanbiedinkje te kopen bij AH. Strijkt dus voor geen meter en het is ook geen degelijk strijkijzer wat gerepareerd kan worden. Echt geen GROENE actie!!

Dan maar het oude, niet stomende ijzer weer tevoorschijn gehaald, wat ik gebruik om bijenwas over m'n wasdoeken heen te strijken (om de kaas in te doen, om over een bakje heen te doen met een restje eten, om minder plastic te gebruiken, en waarmee ik encaustic(schilderen met was) creaties mee probeer te maken) Die geprobeerd schoon te maken. Weet je dat je dat heel goed met tandpasta kan doen? Een GROENE vervanger voor zo'n vreselijk stinkende strijkijzerreiniger, waarbij je alle ramen open moet doen om frisse lucht in te kunnen ademen. En voor de was voor m'n wasdoeken en m'n crea gebruik ik nu mijn AHijzertje.

Maar om even terug te komen op die toekomstige spullotheek. Je snapt natuurlijk wel dat ik daar helemaal voor ben. Dan kan ik nog veel meer gaan ontspullen en steeds minder afval produceren.

Meneer Rau zegt in het artikel:'Alle grote veranderingen in de mensheid zijn ooit begonnen door 1 persoon. Iedereen is in staat om die ene iemand te zijn. Waarom wij dan niet' Ik wens ze suczegen!!

En zolang die spullotheek er nog niet is kunnen we nog altijd spullen lenen bij de 'buren' via Peerby.

GROENST #46; Dag lieve dominee

Dag lieve dominee,

Ik zie u nog zo voor me, met uw altijd zwarte hand. Hoe fascinerend om tijdens de zegen te zien hoe u uw ene arme met uw andere hand naar boven bracht en hoe die arm dan al zegenend naar beneden zakte. Als 15 jarig meisje kwam ik voor het eerst bij u op catechisatie, samen met nog 2 andere meiden die u waarschijnlijk al kende vanaf hun geboorte. Zo lang was u al dominee in Arnhem. Ik woonde er nog maar net. Eigenlijk woonde ik er nog niet eens, maar was ik bij kerkmensen in de kost, om zo mijn examenjaar maar op 1 school te hoeven doen. En u was erbij, die 28ste mei 1969. U stond gewoon te wachten, samen met mijn ouders en met al die andere mensen, om te horen wat de uitslag was voor mij. En 's avonds kwam u het vieren dat ik geslaagd was. Wat was u een lieve, betrokken dominee! Er was alle ruimte op catechisatie om te praten over dingen die ons bezighielden. Zoals glaasje draaien......U praatte zo gewoon met ons over allerlei dingen , zoals over de besnijdenis.....de betekenis ervan, maar ook het plekje!! Ik kende maar 1 plekje waar 'voor' voorkwam en dat was voorhoofd! Maar ja, ik was 15 en zo GROEN als gras........

En ineens was u weg!! Was daar een zwarte zondag, waarop de mensen de kerk uitliepen en nog een zwarte zondag, waarop allerlei namen afgelezen werden van de mensen die er ook ineens niet meer waren. En zwarte dinsdagen, want ons catechesatiegroepje bestond ook ineens niet meer.

En nu, nu bent u in eer hersteld. Bent u volledig gerehabiliteerd. Opeens bent u weer volop in mijn leven aanwezig met een stroom aan emoties, waarvan ik niet geweten heb dat ik ze had.

Nou was ik niet alleen GROEN op het gebied van........maar toen ook een GROENTje op het gebied van emoties en hoe er mee om te gaan. Wegstoppen die handel, dan is het er ook niet. Maar ik herinner me wel mijn boosheid, de 'brutaliteit' tegen mijn ouders, het geklap met deuren, het gevoel van vervreemding, wat ik deel met de GKV kerkenraad in Arhem, van nu. Verdriet.

Nu voel ik, naast grote blijdschap en dankbaarheid voor uw eerherstel, vooral spijt. Spijt dat ik er niet voor u was toen u geschorst werd. Dat ik u niet eens gedag heb gezegd of een kaartje stuurde om u te bedanken voor dat fijne catechisatiejaar, voor uw betrokkenheid, voor uw liefde. U was echt een goede herder. Dus doe ik het nu, postuum.

Dank u wel, lieve dominee Scheele, dank u wel dat ik bij u mezelf mocht zijn, met al mijn vragen, met al mijn opmerkingen, met mijn schrik.☺

Dank u wel, dat u zo betrokken was op mijn leven, dat u er was op zo'n spannend moment als een examenuitslag. Dank u wel dat u er was om mijn feestje mee te vieren. Ik bied u mijn excuus aan dat ik dat 47 jaar geleden niet gedaan heb.

Dag lieve dominee, tot ooit.......met twee handen! ♥

GROENST #45; alweer politiek

Tja, als één van de schijven van de 5, komt ie natuurlijk elke week wel 1 keertje voorbij. De politiek en de invloed die ik daarop kan hebben. Ik had het al even over het stemmen op m'n GROENE kandidaat. En inmiddels weet ik ook al weer welke petitie ik getekend heb.

Het was een petitie tegen Trump’s klimaatbeleid. En als jij ook graag wilt dat Amerika zich aan het klimaatakkoord houdt en dat Trump z'n zin niet doordrijft, dan kan je ook deze petitie tekenen. Er zijn nog zo'n 13.000 handtekening nodig om bij de 75.000 te komen. 

Gisteren werd ik opgeroepen om me aan te sluiten bij een wereldwijde organisatie, https://350.org Deze organisatie zit in 188 landen en organiseert online campagnes en massa acties om politieke aandacht te trekken voor het klimaat.

Ik heb gekozen voor A ROCHA, ook een wereldwijdebeweging! Christenen die vanuit hun geloof zorgen voor Godsschepping. In Nederland adopteren dertien lokale groepen natuurgebieden en dragen er zorg voor natuurbeheer en monitoring. Verder organiseren de groepen geregeld activiteiten gericht op verwondering en genieten van de natuur. Ooit schreef ik er al een GROENER over, ook met de bedoeling ons daar aan te sluiten. Maar (schaam, schaam) het is er nog nooit van gekomen. Wel volgde ik ze of Facebook. Ook de Climate Stewards, een onderdeel van A Rocha, die zich met diverse projecten inzet waar je je CO2 uitstoot kunt compenseren.

Leuk om daar een duurzaamheids bucketlijst te vinden. Ja sorry, ik heb hem dan wel weer uitgeprint, om af te kunnen vinken. Best al aardig wat, maar het kan natuurlijk altijd beter en altijd meer. Goed om daar een beetje balans in te houden. Niet al te rechtvaardig, niet al te wijs (Prediker 7:16)en niet al te politiek.......

GROENST #44; politiek

Hebben jullie dat ook wel eens, dat je je afvraagt van wie je een bepaalde karaktertrek hebt en of iets wel een karaktertrek is, of dat wat je jezelf hebt aangeleerd in je kindertijd. Een soort overlevingsmechanisme. Ik wel, regelmatig zelfs. En ik zie van alles in mezelf terug van m'n moeder, van m'n vader en ook van m'n broers, van m'n ene oma mijn schrijverij (en m'n migraine) van m'n andere oma dat ik niet zo goed tegen plagen kan.

Een van m'n opa's was ondernemer, hij had een expeditiebedrijf. Dat echte ondernemersschap zie ik niet in mijn familie terug, hoewel er ondernemende mensen genoeg tussen zitten, maar weer wel in m'n nageslacht, namelijk bij oudstezoonlief en sinds kort heeft ook een andere zoonlief zijn eigen bedrijf. Het onderwijzersbloed, wat veelvuldig in allebei de kanten van mijn familie vloeide en vloeit (andere opa, vader, moeder, grote broer, nichtje, neven + het bloed van manlief, zit er niet in bij onze kinders (of het moet er nog uitkomen....) maar ik zie wel weer een kleindochterlief met bepaalde trekjes die heel goed bij een juf passen. Ik vind het wel super interessant, m'n voorgeslacht. Leuk om daar verhalen van te weten. En met een stukje daarvan ben ik creatief aan de slag. Maar dat verhaal komt nog wel een keer.

Eigenlijk wou ik het even hebben over de politieke genen, die ik beslist niet van opa de ondernemer mee heb gekregen, die ooit in de gemeenteraad zat voor de AR. Ik zou mezelf zelfs A-politiek willen noemen. Het interesseert me echt geen biet en ik vind de politiek een grote voor de gek houderij. Helemaal in verkiezingstijd. Kortom, ik heb weinig vertrouwen in de politiek

Nu doe ik mee met Footprint5000 en daarin word ik uitgedaagd om met het onderdeel politiek, een stukje van de schijf-van-vijf, mee te doen en zo wat voetafdruk te verminderen. Zo heb ik van de week al een GROENE petitie getekend, maar ik weet niet eens meer waarvoor en heb ik kenbaar gemaakt op Facebook, dat ik op een GROENE milieukandidaat ga stemmen. Ik ben een hele trouwe stemmer, dat dan wel weer, een gewoontestemmer, omdat dat me bijgebracht is door m'n ouders, maar daar houdt het dan wel mee op. Nu neem ik me voor om op 15 maart niet klakkeloos, gewoontegetrouw een rondje te roden....of is het een vierkantje? Maar ga ik op zoek naar m'n milieukandidaat. Eerst maar eens op zoek naar de kieswijzer. Als het maar GROEN is......

GROENST #43; ramen zemen

Wat was het gisteren een heerlijke voorjaarsdag. Tijd om onze ramen aan de buitenkant op te schonen. Een klusje van manlief. En waar doet hij dat altijd mee. Tja, met een microvezeldoekje en een wisser. Kan het ook anders? Hmm, hebben we ergens nog een spons en zeem? Geen idee! We gaan op zoek. Manlief vindt een ragebol, die zal hij wel gebruiken. Maar waar is die van gemaakt?? Ja ja, van plastic!! Ik vind zelf nog een zeem. Geen echte, maar een mombakunstzeem. Ohoh! En manlief vindt in een emmer nog een spons. Een spons? Nee, geen echte, ook een synthetisch gevalletje. Tsjonge.........dit is niet echt GROEN! Wat hebben we nog meer in de kasten liggen aan plastic materialen waar we mee werken?

De afwasborstels. We hebben er 2. Een mooie houten met echte haren van – weet ik niet – en eentje in het plastic. Bezems.....hoe zien die er eigenlijk uit, eentje met keiharde plastic 'haren'. Boenderborstel.....die is wel weer echt met haren geloof ik. Nagelborsteltjes.......yep-plastic! Maar wat nou als je een veganist bent, dan zijn die echte haren natuurlijk ook niet echt GROEN! Oeps, ik heb ook nog wel een paar schilderkwasten van marterhaar en andere beestenharen en die doen het nou juist zo fijn!

Ik ga in maart.....want deze maand koop ik geen spullen, vanwege m'n footprint5000-uitdaging, toch maar op zoek naar een borstelwinkel. Dille en Kamille schiet me in de gedachten, daar ziet het er altijd zo ouderwets gezellig uit, met allerlei mooie borstels en katoenen vaatdoekjes.

Ooit boende ik bij een hele lieve oude mevrouw. Ik poetste haar toilet en badkamer met..........haar oude directoires. Tja..........ook een idee. Mijn maatje is nou niet direct XXS.....toch maar bewaren dan als ze 'op' zijn. Misschien kan ik er ook wel een paar oude t-shirts voor gebruiken. En ik heb ook nog wel een tricot lap op zolder liggen, waar ik toch niets meer uit naaien kan. Ik ga het proberen! Wordt dat toch nog eens gebruikt en kan ik voortaan de microdoekjes wel laten liggen.

GROENST #42; GROEN bankieren

Daar ben ik weer. Nog steeds op dag 1 van de uitdaging. Vanmorgen schreef ik al over een van de items waarmee ik m'n voetafdruk kan verminderen. De tip die ik vandaag van FOOTPRINT5000 kreeg, was er een uit de schijf van 5. Een politieke actie, nl. het overstappen naar een GROENE bank. Wat een bof!! Helemaal per ongeluk, zijn we een paar jaar geleden overgestapt naar de Regio Bank, omdat de kantoren van de Rabobank helemaal uit onze omgeving gingen verdwijnen. En we wilden toch wel graag dichtbij, in eigen regio, onze zaken doen. We deden toen nog niet zo heel erg aan GROEN, alleen ons afval scheiden. En wat blijkt........onze bank staat in de top 3 van GROENE banken. Overstappen is voor ons dus niet meer nodig. Ahum.......dan was ik wel in 1x klaar geweest met m'n 5% vermindering, en had ik samen met manlief m'n gehaktballen kunnen blijven eten.

Nog even terug naar die GROENE banken. Overweeg je om GROEN te gaan bankieren, dan kan dat heel makkelijk via de website van de banken. Je wordt dan door het proces heen geloodst en de overstapservice gaat vanzelf van start. Niet al te veel administratieve rompslomp dus. En voortaan betaal je in het GROEN. Behalve misschien als je een hypotheek hebt lopen bij je bank.

Wel jammer dat ons pasje er in het rood, niet zo GROEN uitziet.

GROENST#41; FOOTPRINT5000

Jaahaaa!! Ik heb me weer eens aangemeld voor een uitdaging! De 2e (elke dag post versturen heb ik maar even laten schieten, dat ga ik in maart wel doen.....) Maar deze: "Let's do it" een GROENE uitdaging, die mag ik natuurlijk niet missen, met al met GROENE geschrijf.

De uitdaging wordt georganiseerd door FOOTPRINT5000, ze geven je inzichtelijk advies om je voetafdruk met 5% te verkleinen, op een leuke manier. Zo heb ik het handboek gedownload en gelezen en aan de hand daarvan een aantal items uitgekozen waarop ik nog kan minderen met m'n uitstoot. Want ja, er zijn al best veel dingen waarop ik al geminderd heb, sommigen zijn niet op dit moment niet te realiseren, andere dingen gaan gewoon niet lukken nu, maar ik kan nog heel wat winst halen door minder vlees te gaan eten. Ik ga o.a. voor 30% meer GROENten en 30% minder vlees. Dat is wel een dingetje in onze huishouding, met een man die echt een vleeseter is en die ik niet blij en gelukkig maak door hem z'n vlees af te pakken en meer GROENten op z'n bordje te schuiven. Dus wordt dit een persoonlijk item met een karbonaadje in de pan èn een zwartebonenburger, of een bal gehakt èn een kikkererwtenburger. Ik ben niet van plan om aan de vegaburgers uit de supermarkt te gaan, maar zelf aan de slag met het kookboek Smakelijck; GROENten, met 100 GROENtenrecepten, voor elk moment van de dag van Williene Klinck. We hebben er al een paar uitgeprobeerd en ik heb al met 2 geproefde recepten ontdekt dat die prima zonder vlees te eten zijn. Zoals de geroosterde bloemkool, hmmm.......wat heerlijk!! Ik hoefde er geen aardappels bij en geen vlees. Alleen maar lekkere bloemkool! Dus die gaat vaker op het menu! En dan de indische nasi met tjap tjoi! Ik neem wel een handje noten bij de koffie voor de broodnodige eiwitten.

Ik zal nog even bekijken of ik jullie elke dag van februari ga vermoeien met een GROENE beschrijving van de uitdagingen, Als ik leuke tips krijg om door te geven, zeker! Je ziet het wel.

Voor nu, de GROE(N)ten!

p.s. Als je nog mee wilt doen, aanmelden kan vast nog wel vandaag!

GROENST #40; fleece

Zo af en toe breek ik er mijn hoofd weer eens ove!. Wat is nou een goede GROENE keuze wat betreft de materialen waar mijn kleding van mag zijn. En dan heb ik het nog niet eens over hoe en waar en onder wat voor omstandigheden het gemaakt wordt en klaargemaakt wordt om hier in Nederland in de winkels/webshops gehangen te worden.

Vandaag even over fleece, dat toch niet zo eco is, als gedacht was. Want het lijkt natuurlijk superGROEN om een trui of vest te dragen van gerecykleerde petflessen! Maar o wee, al die plastic deeltjes.......Ik las er dit artikel over.

Een fleecekijkje aan de kapstok.......

Daar hangt mijn fleecevest. Het is een erfenis van volgens mij een van mijn zonenlief, die het doorgaf aan zusjelief, toen die graag in wijde kleding rondliep. Dat zal zo'n 20 jaar geleden zijn. Dat doe je toch als je 13 bent? En toen zij hem niet meer wou, nam ik hem weer over. Toen zat ie me vast wijder dan nu. Oké, die wordt dan al wel 20 jaar lang gewassen en is vast ook ooit wel eens in de wasdroger gedroogd en heeft dus al 20 jaar z'n plastic deeltjes in het afvalwater en de atmosfeer achtergelaten. Maar gelukkig wordt ie altijd op een lage temperatuur gewassen en dan valt het ook nog wel weer mee volgenx milieu centraal............En waarom deze lekkere fleece alle andere fleece in de afgelopen 20 jaar overleefd heeft??? Geen idee! Ik deed ooit een zwarte, een rode en een oranje fleecetrui weg met een kledingophaalactie.Misschien worden die nu ook wel hergebruikt door anderen en ik hoop dat ze er een plezierige warmte aan mogen beleven. 

Manlief heeft 2 van die vesten hangen. Eentje is ongeveer 13 jaar oud, toch ook respectabel. De ander mag hij alleen aan als hij werk doet voor het GLK.

GROENE conclusie. Als je zo lang met je fleecedoet en  en je doet dat op een lage temperatuur en je droogt ze aan de waslijn, dan zijn we toch nog best GROENST bezig!

Maar ohohoh..........wat moet ik met al m'n microvezeldoekjes die zo lekker schoonmaken???

GROENST #39; migraine

Regelmatig lig ik met m'n GROENE washandje op m'n hoofd een dag of een halve, in bed.

Migraine!! November 2015 ging ik er voor het eerst mee naar een neuroloog, terwijl ik er al vanaf m'n 9e jaar ongeveer last van heb. Ik weet nog hoe beroerd ik me voelde op school. Ik kon m'n brood niet wegkrijgen, ik was zo misselijk als wat en toch maar doorlopen. Totdat m'n klasgenootjes m'n vader (de hoofdmeester) erbij gingen halen. Toen mocht ik naar huis, lekker in bed, met de koude hand van m'n moeder op m'n hoofd en als zij er niet was, een washandje.

Ze wist wat het was! Haar moeder ook! Die liep ook altijd met een koude doek om haar hoofd, hoorde ik laatst van tantelief. En maar doorgaan.....zo ging het voor mij ook altijd. Doorgaan totdat het echt niet meer ging en dan naar bed. Met apc, paracetamol, ibuprofin, zetpillen of wat dan ook.

Door de bezoeken bij de hoofdpijnkliniek ben ik er inmiddels achter dat dat niet de handigste manier is om met migraine om te gaan. Waar ik eerder dacht dat het om een vervelende hoofdpijn ging, waar ieder ander mee door kan gaan en z'n ding doen, maar ik niet.....nu weet ik dat migraine een chronische aandoening is. En ook al heb ik op heel veel dagen er geen last van, de aandoening is er en kan zo op gaan spelen. De ene keer is het voorspelbaar, bijvoorbeeld na een drukke verjaardagsvisite of andere bijeenkomst. Na een intensieve bezigheid, maar ook heel vaak komt het zo maar, vanuit niets. Door er rekening mee te houden dat het er altijd is, heb iker wat meer grip op. Als ik het goed doe, doe ik ontspanningsoefeningen, ga ik op tijd naar bed, ga daar lekker eerst nog even soaken. En blijf ik niet een hele middag of avond verjaardagvieren, hou ik rekening in m'n agenda met de afspraken voor of na iets waar ik beslist naar toe wil. Vermijd ik bijeenkomsten met veel prikkels. En de andere dingen....ja jammer, die moet ik nog al eens afzeggen. Eigenlijk zou ik helemaal geen afspraken meer moeten maken, alleen maar leven vanuit het spontane. Gaat het goed, dan ga ik een bezoekje brengen, gaat het niet....geen vrouw over boord. Maar ja, zo werkt het ook niet altijd in mijn leven. Dus sorry lieve mensen, als ik m'n afspraken soms niet na kan komen. Sorry, als ik niet altijd een hele middag of avond feest kom vieren. Sorry, als ik iets beloofd heb en het duurt nog al een poos voordat ik die belofte eens in kom lossen. Sorry dat de gordijnen soms wel heel lang dicht blijven, omdat ik dan in bed ben blijven liggen met een pil, waarvan de migraineaanval gestopt wordt, maar waar ik minstens een uur voor moet blijven liggen. Meestal val ik na dat uur in slaap en wordt dan een paar uur later iets prettiger weer wakker, maar nog wel heeeeeeel moe.

Ik wil stoppen met vechten tegen de hoofdpijn. Ik mag mezelf toestaan om te blijven liggen. Wat?? Ik mag gewoon blijven liggen. En ik besef ook wel dat ik in een bevoorrechte positie ben, zonder verplichtingen van een baan, waarin op me gerekend wordt. Maar dat mag ook wel eens na 55 jaar doorbuffelen.

Www.migrainefonds.nl

www.hoofdpijnpatienten.nl

www.hoofdpijncentra.nl

GROENST #38; macadamianoten

Zes jaar geleden liep ik rond in Shanghai. Ik hield mijn lieve vriendin gezelschap die 14 dagen ging logeren bij haar zoon en zijn chinese vrouw en hun zoontje. Wat een belevenis, wat een drukte en wat moest ik aan de rust van ons stille dorpje wennen toen ik weer terug was.

Een van de leuke dingen waren al de markten en marktjes langs de kant van de weg. Zelfs de winkeltjes zagen eruit als marktkramen met hun open voorkanten. Onze favorieten waren de theemarkt, met ik weet niet hoeveel theewinkeltjes, de breiwinkeltjes en de notenkramen. We kochten allerlei soorten thee, brachten de dames van dat ene breiwinkeltje de hoofden op hol door steeds maar weer terug te komen en steeds maar niet te kunnen beslissen wat we wilen hebben. Bij de notenkraam kochten we macadamianoten! Zoon van vriendinlief liet ons allerlei kanten van Shanghai zien en hij kocht bij een van de vele notenkramen, ongebrande pinda's om een slinger te maken voor de vogeltjes, die dan 12 hoog, tussen alle flats en apartementencomplexen mochten komen snoepen. Dit tot vermaak van hun toen 9-maanden oude zoontje. (geen vogeltje gezien.....).

Maar die macadamianoten!! Ik kende ze van de bakjes bij de supermarkt, met een paar noten, voor een heleboel geld en je moest er nog mee oppassen ook, want het waren vetbommen-lees caloriebommen- dus niet goed voor me. De macadamianoten die hij kocht zaten in een schil, keihard, er zat een speciaal krakertje bij om ze open te maken, dan zette je dat ding in een barstje en draaide je de noot zo open. Heerlijk!! Een heel ander smaakje dan thuis en het grote voordeel......als je zo'n moeite moet doen om ze open te krijgen, dan ben je er na 5 noten ook wel klaar mee! Ik nam een dikke zak mee naar huis, heb navraag gedaan op de markt of ze ook macadamianoten in schil hadden en daar keken ze me aan of ik wel goed bij m'n hoofd was. Zij dachten zeker ook, dat die nootjes zo bloot van de boom kwamen rollen, zoals ik, voor ik die harde schil had gezien.

Eind 2016 gingen vriendinlief met haar man weer richting Shanghai en vele mensen leveren allerlei verlanglijstjes bij hen in, omdat in China alles zo lekker goedkoop is! Ik dus ook......een zak macadamianoten met schil! En ik kreeg ze, 2 weken geleden kwamen ze bij ons met de zak noten, uit China. Maar ik schrok een beetje van de inhoud. Daar zaten wel die lekkere noten in, maar in elke noot zat een heel netjes, recht sneetje. Ik zag gelijk allerlei kindertjes voor me, in een fabriek met een zaagje om in elk nootje dat sneetje te maken. Hoeveel vingertjes zouden er afgevallen zijn, omdat ik zo nodig zo'n zak met lekkere macadamia's wilde hebben. De smaak werd er wel een beetje minder van. Ik ben maar eens even op zoek gegaan naar wat informatie over de macadamia's.

Ze groeien helemaal niet in China, zoals ik dacht. De chinezen importeren ze uit Australië, Hawai, Kenia of een ander Afrikaans land. Daar worden ze bewerkt (dus ook van dat sneetje voorzien)of gepeld en dan weer geëxporteerd, met of zonder schil. Bij Alibaba kan ik 1 kilo krijgen voor nog geen 3 euro!! En dat terwijl ik hier voor een paar ons nog meer moet betalen! Maar ja, dan moet ik wel minimaal 1 ton afnemen. En dat wordt me nou toch een beetje te gortig. Ik hou het voortaan wel bij Nederlandse walnoten, van eigen geplante boom! Die verlagen ook mijn slechte cholesterol, en waar de macadamianoten 7 gezondeeigenschappen hebben, hebben mijn walnoten er 11! Hoef ik me ook niet schuldig te voelen over die sneetjes en het voordeel van zelf kraken blijft. Na het pellen van een paar walnoten heb ik het ook wel gehad!

GROENST #37; strijken

Ik ben niet zo'n vreselijk huishoudelijk aangelegd type. Ik zie al die klussen in huis meer als een noodzakelijk gebeuren. Vroeger (lees: toen manlief nog aan het werk was) had ik nog wel een beetje structuur, maar dat is nu ver te zoeken. Zo te hooi en te gras sop ik eens een kastje of een deur en mest ik een la uit. Wordt er gestofzuigd....boven door de een, beneden door de ander. Ja, manlief steekt ook z'n huishoudhanden uit de mouwen!! Het ziet er...volgens ons...nog best netjes en schoon uit! Ook al houd ik dus niet zo van het huishouden, ik heb wel een lievelingsklusje. Strijken!!! Ja, ja... maar ik strijk nooit onze basics (net gelezen dat dat een hip woord is voor ondergoed), nooit de theedoeken, nooit onze dekbedhoezen. Maar wel onze zakdoeken. Dat vind ik nou zo'n lekker klusje. Er is ook een tijd geweest dat ik ze zo uit de wasmand, opvouwde en in de kast legde. Maar tegenwoordig zijn de zakdoeken weer netjes glad, tenminste zo glad mogelijk, want al hou ik van strijken, ik kan het niet zo goed. Of dat nou aan mij ligt of aan het ijzer waarmee ik werk.......Ooit streek ik voor een lieve mevrouw wel al haar beddegoed, tafellakens, theedoeken, pyama's en zakdoeken met een strijkijzer wat je zowat niet op kon tillen, maar glad dat het allemaal werd. M'n eigen stoomstrijkijzer deed het ook best aardig, maar nu is tie jammer genoeg kaduuk en ga ik er morgen mee naar het repaircafé, misschien kunnen ze hem daar weer aan de praat krijgen, want nu wordt er niks meer glad, de overhemden van manlief niet, m'n eigen bloesjes niet.

Maar wat ik eigenlijk wou vertellen met dit strijkstukje.....dat ik best GROEN strijkend opgevoed ben door m'n moeder. Ze sproeide met een of andere tupperwareachtige beker met een dekseltje met gaatjes water op al de was, (invochten heette dat, als ik het me goed herinner.....ook zo'n leuk klusje om mee te helpen) ze vouwde dat allemaal in elkaar op een rolletje en ging het een dag later strijken. Ze hing dan al het gestrekene netjes over een stoel en als het strijken dan klaar was, dan pas ging ze vouwen. "Want anders was het jammer van de tijd dat het strijkijzer voor niks aan stond". Ja, ja, wat een GROENE moeder had ik toch. Ze zat er ook altijd bij, bij het strijken. Niet omdat ze een luie huisvrouw was, maar omdat het beter is voor je rug. Ook GROEN toch!

Misschien vind ik het strijken wel zo leuk omdat ik als klein meisje de zakdoeken mocht strijken. Dan hing ik ze ook netjes over de stoel en ging ze opvouwen als ze allemaal gestreken waren. Ik vond het wel jammer dat ik dan niet nog even het hete ijzer over het gevouwen zakdoekje kon halen, zoals ik dat moeders van vriendinnetjes zag doen. Nu doe ik dat dus wel.........of zal ik voortaan het, GROENER gaan doen? Of GROENST, zittend!! Net zoals m'n moeder!